Hiçbir hikayede karakterler dümdüz ölmekten korkmuyor. Her hikayede çeşitli sınıflara mensup olan bambaşka karakterlerde insanlar olmasına rağmen hepsi yaşamları nasıl geçtiyse buna uygun kaygılar taşıyor. Yaşamı sona ermek üzere olan birisi için belki de bu kaygıların önemsizleşebileceği tek andayken bile bunu sürdürmeleri çok ilginç.Oysa tam o anda hırsların veya nasıl gözüktüğünün önemsizliğini kavraması hatta tüm bu yaşamından pişmanlık duyması gerekmez miydi? Belki de bu tutumları yaşamının sona ereceği gerçeğini reddetmekten ibarettir. Yani gizli ve biliçsizce olan bir direniş. Devam edeceğine inandığı yaşamına tutunmanın en iyi yolu o yaşamın kurallarına sadık kalmak olmalı.