Bazen insan bir şehirden değil, bir histen ayrılır…
Ben kısa bir süreliğine ülkeme döndüm, tanıdık sokaklara, eski kokulara, yarım kalan duygulara. Ama anladım ki insanın evi bazen bir şehir değil, bir kalp oluyor.
Şimdi yeniden yola çıkıyorum. Valizimde kıyafetlerden çok anılar, cebimde zamandan çok özlem var. Çünkü bazı vedalar kısa sürer ama hissettirdikleri uzun…
Belki mesafeler uzar, yollar değişir, şehirler birbirine karışır…
Ama sevdiğin kişi kalbinde aynı yerde duruyorsa, aslında hiçbir yere gitmiş sayılmazsın.
Ben yine gidiyorum…
Ama içimde bıraktıklarım, bana geri dönmeyi hep öğretecek. ❤️