1
@Ekincieda
Hâfız & Kur’an’ın Hizmetkarı.
Hanbeli | طالبة اللغة العربية
259 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hediye gelen her kitabı okurum. Kitaba, emeğe ve hediye eden kişiye duyduğum saygıdan ötürü. Bana ulaşan her metne şans vermek benim için yazılı olmayan bir kuraldır. Fakat bu kitabı hiç sevemedim.
Öncelikle belirtmeliyim ki, bu kitapçık, ne yazık ki usulsüz, ölçüsüz ve tamamen fikirde yoksun bir çizgide ilerliyor. Birkaç spesifik konu başlığı haricinde, satır aralarında tutarlı bir zemin ya da mantıklı bir örüntü bulabilmek imkansız.
Metnin bütününe hakim olan o hırpalayıcı, sığ ve kaba üslup, Samimi bir eleştiriden ziyade fevri ve usülsüz bir öfkeyi andırıyor. Önüne gelene kolayca “müşrik” ya da “kafir” etiketi yapıştıran bu vizyonsuz mantık, kitabın kendi kendini tüketmesine sebep olmuş.
Açık konuşmak gerekirse, metnin içinde zikredilen ayet-i kerimeler dışında hiçbir okunur yanı, tutunacak pek çok doğru noktası yok. İlahi kelamın o muazzam ağırlığı ve ölçüsü çıkarıldığında geriye kalan tek şey; sığ bir fanatizm. Üzgünüm..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çok beğendim.. Okurken insanın durup kendine baktığı nadir kitaplardan. Şeyh Süleyman el-Ulvan’ın oğlunun, babasına sorduğu sorular üzerinden ilerleyen konular; tamamı ile insanı inşa etmeyi hedefliyor.
Kitap, dini anlatırken adaleti merkeze alıyor. Sabır, adalet, edep ve sorumluluk gibi kavramlar slogan gibi değil; hayatın içinden, sahici bir dille aktarılıyor. Soru-cevap üslubu ise metni son derece samimi kılmış; bir alimin değil, bilge bir babanın konuştuğunu hissediyorsunuz.
En etkileyici tarafı da şu: Bu kitap size neyi savunmanız gerektiğini değil, nasıl biri olmanız gerektiğini düşündürüyor. Bu yüzden yalnızca okunmuyor; iz bırakıyor.
Kısacası “Babam Dedi Ki”, dini bir kitaptan öte, insanı toparlayan, kalbi terbiye eden ve bitince “iyi ki okudum” dedirten bir eser.
Bu ‘şey’i okudum mu? Okudum.
Sevdim mi? Hayır. Bu zamana kadar “boş kitap yoktur” derdim ama hayatımda okuduğum ilk boş kitap buydu!
Kitap bana sıfır katkı sağladı. Google’a girip “Nusra Cephesi nedir?” yazsanız daha çok şey öğrenirsiniz. Hatta iki haber sitesi açsanız daha derli toplu bilgi bulursunuz emin olun. Kitapta yazan şeyler öyle yüzeysel ki bir lise öğrencisi’nin ev ödevi gibi...
Üstelik kasıntı bir akademik hava vermeye çalışmışlar :) ama olmamış. Süslü cümleler var, ciddi bir üslup var, ama içerik yok. Resmen ciddiyetle yazılmış bir Vikipedi özeti.
Tam bir rezalet. Kahve içerken rastgele iki makale açsanız çok daha faydalı olur. Gerçekten bu bir kitap değil, olamaz. “sayfa doldurma çalışması.”
