İnsan bazen kendi olmaktan yorulur. Bir başkasına dönüşmek, daha az düşünmek ,daha az vermek, daha fazla bencil olmak ister. Daha az insanla tanışmış olmak, hatta bazılarıyla hiç tanışmamış olmak ister .Ben de isterdim. Artık istemiyorum .Hafızamın karanlık odalarına bir daha açmamak üzere kilit vurdum .Hatırladıkça ruhumuz zehirleyenleri kendi hikayemden kovdum.
Hak edenin yüzüne söyleyemediğim cümleler, soramadığım hesaplar düzeltemediğim yanlış anlamalar, geri alamadığım harcanmış zamanlar, ara sıra boş geçirdiğimi sandığım koca bir hayat...
Geçmişe dönüp baktığımda canını yakacak ne çok şey var...
Hatırlamanın cehennem azabı verdiğine çok detay, unutmanın imkansız olduğu ne çok haksızlık var...
İnsanım. Yanlış yollarda yürüyebilir, yanlış insanlara güvenebilir yanlış kararlar verebilirim. Yine de kendim olmaktan asla vazgeçmedim. Kendimi olduğum gibi kabullenmekten ve iyileştirme çabamdan asla vazgeçmedim .Yanlış yaptığım her şeye sahip çıkıyorum çünkü en azından yanlış bir insan değilim.