Gördüklerimden korkar, duyamadıklarıma sevinir, yorganımı gören tek gözümün üstüne çeker, keşke derdim, Uzak'ı bilmeyen bir babam olaydı, o Uzak'a gözleri hiç değmemiş, hasret nedir bilmez bir de annem...
"Eğer bir duvarın üstüne dal verip yaslanan hanımellerini görünce durup seyredebiliyor ve sevinçler içinde kalabiliyorsak; iki insanı bir araya getiren, aynı suskunluğa sürükleyen o derin, ortak noktayı bulabildik demektir."