Empresyonizm hayatımın merkezinde yer alıyor.
Tıpkı bir tablo gibi benim de hayatım;dibindeyim,gördüğüm şey karmaşık fırça darbeleri.
Arada uzaklaşıyorum,bakıyorum tuvalime,az kaldı yapabilirim.
Uzaklaştıkça gözümü alamıyorum ben o tuvalden.
Eh,illaki yakınlaşmam gerekiyor,o karmaşaya katlanmak gerekiyor,daha var bitmesine sonuçta.