Elif Çamlıbel
@ElffSbhh
Şu anda okuduğu kitaplar
Zamanın dölyatağı diyerek anlatmak istedikleri bu işte: yayılan kemiklerin acı ve umutsuzluğu, içinde olayların ırzına geçilmiş barsakları yatan katı kemer.
İnsan zaman zaman düşünüyor böyle. Pek sık değil ama. Bu da iyi bir şey. Çünkü Tanrı onu iş yapsın, düşünmekle fazla zaman harcamasın diye yarattı, çünkü beyin var ya, tıpkı makine parçası gibi: bir yığın işkenceye dayanamaz.
Gençken ölümün nasıl gövdenin doğal bir davranışı olduğuna inandığım aklıma geliyor; artık yalnızca bir zekâ işi
olduğunu biliyorum, yoksunluk acısını çeken kişilerin zekâları.
Yeryüzüne gelmemiz için iki kişi gerekiyor, ölmek içinse bir kişi yeter. Dünya böylece varacak sonuna.
İnsanların talihlerine sövdüklerini duymuştum, haketmişlerdi, çünkü Tanrı’ya karşı suçlu kişilerdi onlar.