Sadece Elif
@Elfida_0_
-Uğrunda ölmeyeceğin bayrağın gölgesine sığınma. Ya sahip ol Ya defol !!
Geleceğin Asenası
Hilal ve yıldızdan oluşan kızıl bir bayrağı gönlüne aşk diye koyan insanız, bize aşktan bahsetmeyin...
326 okur puanıAğustos 2021 tarihinde katıldı
Ertesi akşam, Hasan ateşlendi. Boynunda, karnında kırmızı lekeler çoğaldı. Alev Alev yandı. Ne yapsalar da ateşi düşüremediler. Sabaha karşı daldı, bir daha gözünü açmadı.
Hasan, 3 gün boyunca ağızsız, dilsiz yattı. Ayşe bir yumdu on döktü. Anası, başucunda ninniler söyledi. Derken bu ninniler zamanla ağıtlara dönüştü. Hüseyin Ağa'nın ağzını bıçak açmıyordu.
kırkyama mintanın içinde Hasan, daha soluk görünüyordu. Aylardır uyumamıştı şimdi ise uyanmak bilmiyordu. Kimsenin elinden bir şey gelmiyor dağ gibi Hasan çıra gibi sönüyordu.
Kavuşmanın üzerinden üç gün geçmişti yetim Ayşe sonsuza kadar kimsesiz kaldı. Hasan döneceğine söz vermiş, dönmüştü ama bu dönüşler dönüş değildi, tıpkı gidişinin gidiş olmadığı gibi...
Ayşe gelinin ağıtları karlı dağlarda yankılanıyordu. Ne sesini duyacak bir hekim ne halinden anlayacak biri vardı. Gökkubbe başına çökmüştü. Hasan'dan ona kalan tek hatıra karnındaki bebesiydi...
Sayfa 280
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Binlerce vatan evladımızı Allahuekber Dağı'nın yamaçlarında Sarıkamış meşeliğinde, dere boylarında, Bardız yaylalarında cansız bıraktık. Kar altında, buzdan heykellere dönmüş naaşlarını toprağın kucağına bırakmadan kurdu kuşa teslim ettik. O yüzden Allahuekber yaylalarında, Sarıkamış meşeliğinde, Bardız Deresi'nde gelincikler, daha bir kırmızı daha bir büyük açar. Bir de boyunlarını bükmeleri yok mu? Derinden derine kanayan bir yaranın, hiç dinmeyen bir sızının usul usul dile gelişidir bu. Söze dökülmeyen ağıtların ezgisidir hüzün çiçeklerini kan kırmızıya boyayan...
Sayfa 277
Önyargılı bir insan değilimdir aslında. Yorula yorula yürüdüm. Kırıla kırıla büyüdüm. O yüzden bir iç sesim var ki o ne zaman konuşsa hep haklı çıkıyor. Güvenme diyor insanlara...
Ben en başından biliyordum bu savaşın yüreğimde derin yaralar açacağını. Tüm çabamın boşa gidip ellerimin bomboş kalacağını... Ya ben biliyordum başkalarına özenle baktıran o mutluluğun beni hiçbir zaman bulamayacağını. Ama insan bazen yanılmak istiyor...