İnce olmasına karşın anlamla dolu bir kitap, gerçek hayattan bir şeyler barındırdığından herhalde çok sevdim. İnsanların kendileri gibi değil toplum kurallarına göre yaşadıkları için aslında yaşarken ölmelerinden babası üzerinden bahsediyor. Hele ki bazi sözler beni etkiledi -seninle olan hayatımız hakkında düşünürken ilk aklıma gelen hep sana söylemediğim şeyler;hatıralarım hep olmamış olanlara dair.-
Üstüne biraz düşününce çoğu ebeveyn-cocuk ilişkisinin böyle olması bu sözü doğruluyor. Benim hoşuma giden diğer bir söz ise bundan hemen 1 sayfa önceki; -analarımızın çoğu eşyalardan ibaret- güzel bir anıyı düşününce anıyı yaşadığın kişiden çok nerede olduğun, ne giydiğin, ne yediğin gelir aklına biraz nankörce gibi geliyor böyle olması ama böyle işte kitaptan çok uzaklaştım gibi geldi şu an