Elif Parlakçı
@Elfparlakc
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Aile, soy ağacına kazınmış isimler değil, ceviz ağacından yapılmış masayı sofra yapan insanlardır.
Tüm anladıklarımı ve tüm gördüklerimi kendime saklayarak film çektiğimden, adımı kimseye ezberletemedim. Artık gençlikle alakası kalmayan bu yaşımda gecikerek biliyorum ki yönetmen olmak, gözbebeğini insanlığa açmak demektir. Gördüğümü nasıl ve niçin gördüğünü anlaşılır kılmaktır. Benim bunu yapmaya aslında yüreğim hiç olmamış. Kendi gözümü kendine açmış da çekmişim onca filmi. Hicaz doğru dermiş, ben hiçbir şeye emek harcamamışım.
İçinde çok duranın konuşma biçimini yadırgarmış diğerleri.
Kızsan, sussan, dinlesen, baştan baştan yorumlasan da Haziran'da soru tükenmez. '' Ya şöyle yapsaydım? Ya böyle yapmasaydım? '' diye öykü üstüne öykü kurar geçmişten. Halbuki geçmişin öyküsü tektir. Mühim olan öyküyü kimin ağzından dinlediğimiz. Her öykücü gerçeğe feleğini şaşırtır. Ne hikmetse, yine de gerçektir, her öykücünün anlattığı.