Gözyaşlarıyla ıslanmış yüzüne şefkatle baktı.Sonra hızla eğilerek ayaklarını öptü.Genç kız sapsarı kesildi.Islak gözlerini Raskolnikov'a dikti.Bütün vücudunu bir titreme nöbeti sardı.Elleriyle onu uzaklaştırmaya çalışırken ;Ne yapıyorsunuz ?Yalvarırım kendinize gelin benim gibi bir kızın ...diye kekeledi. Raskolnikov ayağa kalktı. Pencereye doğru yürüdü. Gölgesi Sonya'nın üzerine düştüğü sırada geri döndü :
-Ben senin önünde yere kapanmadım ! dedi.
"Çektiği acılara rağmen ,inancını yitirmeyen tüm insanların önünde eğildim...!"
Dostoyevski,Suç ve Ceza