Freud aşkın, bireyin kendisi ile öteki arasındaki sınırları tehdit eden bir yaşantı olduğunu belirtmiştir. Sınırların yok olması farklılıkların da yok olmasi demektir. Bu da aslında bireylerin bireyselliklerinin yok olmasıdır. Belki de bu nedenle her aşkın bir ömrü vardır. Kim bireyselliginin yok olmasına sonsuza kadar razı olabilir ki ?
Biri diğerine aşık olduğunda, aşık olunan kişinin algılanması değişir. Artık onda hangi özellikleri görmek istersen onları görürsün. Bu nedenle aşk, bir görme kusuru olarak da tanımlanabilir.