Şiir Hanım
@Elifisar
Tanrılarımız Aynı Değil
Münzevi
Kendime notlar.
77 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Sonra Allahın varlığına bir kez daha inanırsınız; sizi korumak için uzak tuttuğu insanların "insanlığını"görünce.
Sonra şöyle oldu;
Üzgünken zaten hep böyle olurdu. Onu sakinleştiren Heidi şarkısını duyduğunda kesik kesik hıçkırarak uykuya dalardı.Ama o gün hic ağlamadığı kadar ağladı. Hayatında ağzına alkol sürmemiş bir insanın bünyesinin ne kadar zayıf olabileceğini düşünün.
Evet içti ve ağladı sabaha kadar. Tiksinti vardı damağında ve gözlerinde koca bir tükeniş. Ama ağlayan yalnızca o değildi. Kapanın önűne sinip "ne olur aç kapıyı, gel ağlayacaksan da içeceksen de gel ne istiyorsan yanımda yap yeter ki kapıyı aç artık bana! Yalnız kalmanı artık istemiyorum"diye gözyaşları içinde ağlayan biri daha.
Hafifçe kalktı yerinden Ahra, kapıyı araladı. 4 saatin üstüne onu ordan çıkaracak tek bir güç vardı o da birinin canının acımış olmasiydi. Dayanamazdi birinin canının yanmasina çünku bir insanın canının acıması ne demek çok iyi bilirdi.
Odadan çıktığı gibi balkona çıkmışti. Deniz balkondan bakınca koca bir karanlıktan başka bir şey değildi gözűnde. Denizin heybeti ona yalnızlığini bir kez daha hissettirmişti. Dudaklarını ısırıyor, sanki tüm yorgunluğu omuzlarinda toplanmis gibi titriyor, gözyaşlarından bulutlanan gözleri, arkadaşini gittikçe bulanik goruyordu.Kulağina bir ses geldi. Çalan şarkı Heidi idi...şarkıyı duyunca önce biraz daha ağlamış ardindan olduğu yerde iç çeke çeke küçük bir kız çocuğu gibi uykuya dalmişti.
Kimse bilmezdi onun böyle sakinleştiğini. Ama arkadaşı, o şarkiyi açıp Ahra'nın üzerini örtüp sabaha kadar başinda beklemiş onun için dua etmişti.
Devamı...
Karanfil Zamanı (sayfa 187)
Elif Eren
Sonra şöyle oldu;
Üzgünken zaten hep böyle olurdu. Onu sakinleştirecek Heidi şarkısını duyduğunda küçük bir kız çocuğu gibi kesik kesik hıçkırarak iç çeke çeke uykuya dalardı.
Reklam