Elif mavi Aydemir
@Elifmavi35
Şu anda okuduğu kitap
Pişmanlık En Ağır Cezadır
Suç ve Ceza” sadece bir suçun hikayesi değil, insanın kendi vicdanıyla olan zorlu mücadelesidir. Raskolnikov’un yaşadığı iç çatışmalar, insan ruhunun derinliklerine dokunuyor. Kitap beni derinden etkiledi, sorgulattı ve uzun süre aklımdan çıkmayacak.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Üstelik öylece...
Dağınık, kırık, sesi çıkmasın diye üzerini örterek gittin.
Ve sonra sustun.
Hiçbir şey olmamış gibi sustun.
KIRILDIM
Kırıldım, evet.
Ama kırıldığım yerden daha da direndim.
Sen gittin diye yıkılmadım,
Ama sana rağmen ayakta kalmak bazen gururdan da öteydi.
Hayat "unut" dedi.
Ama ben seni unutarak değil, içimde taşıyarak büyüdüm.
Sen beni susturdun ya hani,
Ben de sustum…
Ama içimde susmayan bir sevda bıraktın.
Sen beni hayatının dışına çıkardın,
Ben seni dualarımın tam ortasına koydum.
Sen gül diye kendimi susturdum,
Sen rahat et diye kendimi harcadım.
Şimdi susuyorsam,
Bu sessizlik kabulleniş değil,
Vazgeçiş hiç değil.
Bu, sadece vicdanını rahatsız edecek kadar temiz kalmak…
“Bazen susmak, geride kalan en büyük çığlıktır.
ELİF MAVİ