Gezmek, her an doğup ölmek gibidir. Belki de yolcu, bu değişen ufuklarla insan yaşamı arasında bir kıyaslama ya-pıyordu. Hayatta birçok şey bizden kaçmaktadır... Gölge, aydınlığı kovalar. İnsan bakar, koşar durmak ister, el uzatır ama geçenleri ya-kalayamaz. Her olay, bir yol kavşağı gibidir. İnsan birden kendini yaşlanmış bulur, her yer kararmıştır. Bizi sürükleyen hayatımızın ka-ra atı birden durur ve peçeli, bilinmeyen birinin atının gölgelerde süzülerek uzaklaştığını dehşetle görürüz.