O kapı benim için bir şey ifade etmiyor. Evin geri kalanı benim hayatımı doldurmaya yetip de artıyor çünkü bir kapı daha açmaya ihtiyacım yok. Hiçbir zaman da olmadı böyle bir ihtiyacım. Kendi hikâyesinin içine sığamayan insanlardan değilim anlayacağınız. Hep yetti bana yaşadıklarım, hatta arttığını bile söyleyebilirim.
"Mesela ben çok gülerdim, çok konuşur, saatlerce aynı konudan bahsedebilirdim. Ama bir şeyler oldu sonra, gerçi bir şeyler hep oluyordu ama ben geç farkettim işte. Bazı konuları aşamadım, bazı şarkıları susturamadım, bazı cümleleri unutamadım ve kalbimi yaşanmışlıklardan arındıramadım. Birileri uzun uzun bir şeyler anlatıp durdu ama cevap veremedim hiçbirine.."