Serçe Parmağı
Gökhan ÖzcanYazar:
Gökhan Özcan
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 24 dk.
Sayfa Sayısı:
120
Basım Tarihi:
Aralık 2018
İlk Yayın Tarihi:
2010
Yayınevi:
Vadi Yayınları
ISBN:
9786055830854
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Karpuzlu kekime :)
Allah'ın selamı üzerinize olsun..
Gökhan Özcanın çok zekice ve muzip yönleri var. Ben seviyorum bu deneysel tarzı ama herkese uygun düşmeyebilir. Bazılarına ters gelecek bir üslubu olduğunu kabul etmek gerekir..
Çok kitap yazan birisi değil kendileri daha çok köşe yazarlığı yapıyor. Çok az kitabının olması beni üzdü açıkçası çünkü kitabını bitirince diğerini okuma isteği uyandırıyor ben de. İdareli okumam gerekiyor çünkü yok fazla:(
Denemelerini daha çok sevsem de hikayeler de güzeldi. Samimi hikayeleri arasında ara ara güldürdü beni yazar. Biraz deli, çokça samimi bir kalemi var kendilerinin.
Okuyun derim efendim tabii tavsiye ediyorum:)
Sevgiler..
Gökhan Özcanın çok zekice ve muzip yönleri var. Ben seviyorum bu deneysel tarzı ama herkese uygun düşmeyebilir. Bazılarına ters gelecek bir üslubu olduğunu kabul etmek gerekir..
Çok kitap yazan birisi değil kendileri daha çok köşe yazarlığı yapıyor. Çok az kitabının olması beni üzdü açıkçası çünkü kitabını bitirince diğerini okuma isteği uyandırıyor ben de. İdareli okumam gerekiyor çünkü yok fazla:(
Denemelerini daha çok sevsem de hikayeler de güzeldi. Samimi hikayeleri arasında ara ara güldürdü beni yazar. Biraz deli, çokça samimi bir kalemi var kendilerinin.
Okuyun derim efendim tabii tavsiye ediyorum:)
Sevgiler..
Merhaba kitap dostlarım,
Yeni tanıştığım yazar,Gökhan Özcan'ın Serçe Parmağı kitabı ile geldim.
Kuzenimin kitaplığında gördüğümde dikkatimi çekmişti.Kuzenimde okumamı tavsiye edince bende alıp okudum.Kitabı başlarda okuyunca sıkılıp bırakacak sandım ama yarısına gelince baya akıcı olduğunu gördüm ve hemen bitirdim.Kitap 22 ayrı deneme gibi yazılmış hikayeden oluşuyor.Farklı hikayeler okumak insana bazen sıkıcı bazende çok iyi gelebiliyor.İlk sayfadaki hikayeler bana pek iyi gelmesede sona yaklaşınca beğendiğim hikayeler oldu tabi. En en en sevdiğim hatta böyle içimde hem çiçekler açtırıp,hem hüzünlendiren hikaye Canan oldu. Yani kitabın son hikayesi.Son sözler insanın üzerinde en çok etki bırakandır ya yazar sanki o hikayeyi bilerek sona koymuş gibi...
Kitapta birbirinden anlamlı kısa ve etkileyici hikayeler var. Ara sıra raftan alıp kitabı içinden bir iki hikaye okursunuz yani öyle diyeyim.Ben sevdim umarım siz de seversiniz. Okuyan varsa eğer buyursun yoruma.
#alıntı
"Hayatımdan bir sözcük eksildiğini hissettiğimde içim çok sızlıyor benim. Eminim siz de az ya da çok yaşıyorsunuzdur bunu. Biri zamanın bir yerinde düşürdüğümüz bütün o sözcükleri toplayıp getirse, koysa önümüze, iyi olmaz mı? Belki bunun için de gönüllüler çıkabilir aramızdan! Siz yapabilir misiniz bunu beyefendi? Ya siz hanımefendi? Ben mi? Üzgünüm, ben meşgulüm fazlasıyla... Serçelere adadım ömrümü. Onlara istedikleri zaman konabilecekleri bir çift parmak sunuyorum. İşte şu iki küçük serçe parmağımı... "
"Bence asıl sorun gözlerde değil, akıllarda! Akıllar hipermetrop aslında! Sadece görmemekle kalmıyor ki..."
"Sonu olmayan bir trenin vagonları gibi geçtiler yıllar gözlerimin önünden."
"Hayat nasıl bir anda sona eriyorsa, kalemin bittiği yerde mektup da dur verecek. Nerede, ne zaman bilmiyorum.
Denemelerinden ve köşe yazılarından daha farklı bir Gökhan Özcan var burada.
Biraz 
Hiçbişey Hiçbişey'imsi.
İyi ki tanışmışım yazarla. Fakat şimdilik bu kadarı yeterli sanırım bana :)
Hiçbişey Hiçbişey'imsi.
İyi ki tanışmışım yazarla. Fakat şimdilik bu kadarı yeterli sanırım bana :)
9/10
2019 63. kitabı
Bu isim altında yazılan ne varsa okumayı kendime bir borç bilerek elime alıyorum her seferinde. Gazete, dergi, kitap... Yine şaşırtmadı... kelimelerin arasında kayboldum. Bazı yazıları çoğu zaman hayatı, hayatın içinden geçen insanları en çokta benliğimizin içinde kıyıda köşede keşfedilmeyi bekleyen noktalarımıza ulaşıyor.
Gökhan Özcan'ın kendine özgü, zarif bir anlatımı var. Günlük hayatta fark etmediğimiz pek çok detayı fark ediyor ve bunu derin bir şekilde ele alıyor, yazıya döküyor... Serçe Parmağı da tam olarak böyle bir kitap. Ancak bu eserinde yazar diğer kitaplarında okuduğum ümitvar halinden biraz uzakta-daha karamsar, daha içe dönük... Ayrıca genellikle deneme türünde yazan yazarın, bu eserinde biraz daha hikayeleştirilmiş bir anlatımı öne çıkıyor.
Kısa sürede okunabilecek bir kitap...
Merhabalar. Sarı derviş Gökhan Özcan'ı sevenler tarzına alışıktır zaten. Belki ilk defa okayacak olan , yazar burda ne demek istemiş diye düşüncelere dalacakken, iyi bir sarı derviş okuru gülümsemeye başlayacaktır bile. Ben seviyorum ince konuların yine ince esprilerle yahut tam espri demeyelim de nüktelerle diyelim, insanı eğlendirip düşündüren ifadelerle anlatılması diyelim, işte bu tarzı seviyorum. Hayatımın bir köşesinde yer alacak bu yüzden Gökhan abi hep.
6/10
2025 72. kitabı
Kitap boyunca "yahu bu ne yazmış" ile "vay canına! Ne cümle ama" arasında gittim geldim. Nasıl bunca manasız görünen (belki ben anlamamışımdır) yazılarla o muhteşem bir iki yazı aynı kalemden çıkabiliyor?
Puanlarken de zorlandım, tavsiye etmeye kalksam da zorlanırım. İnce bir kitap zaten. Alıp en azindan son iki yazı okunur, onlar da çok çok tatlı yazılar.
9/10
2020 36. kitabı
Bir gece vakti rastgele bir yazısını açıp merhem niyetine sürebilirsiniz kalbinize.
Beni en çok etkileyen (kalbime merhem niyetine sürebileceğim) CÂNÂN Ve ÇATLAK yazıları oldu.
İçine çeken bir yapısı olduğu için de bir çırpıda okunabilir.
Lezzet alarak okumak isterseniz yüksek sesle ve kendinizi dinleyerek okumanızı tavsiye ederim.
Kitaplığınızda bulunması gereken bir kitap, bence.
10/10
2026 25. kitabı
Serçe Parmağı kitabını okurken kendimi tek bir hikayenin içinde değil, düşüncelerin arasında dolaşırken buldum. Bazen bir cümlenin içinde durup uzun süre düşündüm, bazen de yazarın kurduğu ironik dil yüzünden fark etmeden gülümsedim:) Özellikle gündelik hayatın sıradan görünen ayrıntılarından bu kadar derin anlamlar çıkarabilmesi kitabı benim gözümde farklı bir yere koydu.
Serçe Parmağı, bana göre insanın modern hayat içerisindeki yalnızlığını, yabancılaşmasını ve iç dünyasını küçük parçalar halinde anlatıyor. Kitap boyunca kesin yargılar veren bir anlatımdan çok, okuyucuyu düşünmeye zorlayan bir üslup var. Bu yönüyle okurken sürekli kendi hayatımla bağlantılar kurdum. Bazı satırlarda “Ben de tam olarak böyle hissediyorum ama bunu kelimeye dökemiyordum” dediğim oldu. Yazarın dili sade görünse de aslında oldukça katmanlı; kısa cümlelerin içine büyük anlamlar gizliyor.
Kitapta en çok hoşuma giden şeylerden biri, mizah ile hüznün aynı anda var olabilmesiydi. Bir sayfada absürt bir düşünceyle karşılaşırken hemen ardından insanın içine dokunan bir cümle gelebiliyor. Gerçek hayat da tam olarak böyle ilerliyor; insan bazen gülerken bile içinde bir kırgınlık taşıyabiliyor.
Ben bu kitabı okurken sürekli “küçük şeylerin değeri” üzerine düşündüm. Yazarın serçe metaforu üzerinden kurduğu anlatım bana, insanların çoğu zaman önemsiz gördüğü ayrıntıların aslında hayatın en insani tarafı olduğunu hissettirdi. Kitap bitince aklımda büyük olaylar değil, küçük cümleler kaldı. Sanırım kitabın en güçlü yanı da burada ortaya çıkıyor: Okuyucunun zihninde bağırmadan yer edinebiliyor. Velhasıl yazarın hızlıca okunup unutulacak bir kitabı gibi gelmedi bana. Daha çok, bazı cümlelerinin insanın zihninde uzun süre dolaştığı bir düşünce kitabı hissi bıraktı. Özellikle yoğun ve mekanik bir hayatınİnceleme1000Kitap
Günlük hayata, insanın iç dünyasına ve duygulara dair denemelerden oluşan bir eser. Bana göre bu kitap insan yaşamındaki küçük detaylar üzerinden, büyük metaforik betimlemeler yapıyor. Serçe parmağımızın ne işe yaradığını bilmek isteyenler için umut verici bir kitap… #kitaptavsiyesi Serçe Parmağı
Serçe ParmağıReklam
Yazar Hakkında
Gökhan ÖzcanYazar · 11 kitap
Gökhan Özcan, Türk yazar ve gazetecidir. 19 Mart 1965 tarihinde İnegöl'de doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini İnegöl'de tamamladı. 1987 yılında Gazi Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Bölümü'nden mezun oldu. Zaman gazetesi Kültür-Sanat Servisi'nde çalıştı. Daha sonra TRT'de aralıklı olarak Mimar Sinan, Yayla Yollarında, Yunus Emre ve Kırk Ambar, Havuçlu Pilav, Zamanın Seyyahları, Çek Bir Film gibi yapımlarda çeşitli görevler aldı, senaryo ve metin yazarlığı yaptı. Panel ve İzlenim dergilerinde çalıştı. Birçok farklı dergide çocuklara hikayeler ve denemeler yayınladı. İlk çıktığı yıllarda Yeni Şafak gazetesinde Tersköşe'yi yazdı. Bir süre Medyakronik isimli internet sitesinde TV eleştirileri kaleme aldı. Ardından Hakan Albayrak ve Levent Gültekin ile birlikte Gerçek Hayat dergisini çıkardı. Hiçbişey, Altmışikiden Tavşan, Günlerin Gölgeleri, Ruh Yordamı, Kim Duma Dum Kime, Serçe Parmağı isimli kitapları kaleme alan yazar halen Yeni Şafak'ta yazılarına devam ediyor.
