Serçe Parmağı
Gökhan ÖzcanYazar:
Gökhan Özcan
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 25 dk.
Sayfa Sayısı:
156
Basım Tarihi:
2010
Yayınevi:
April Yayıncılık
ISBN:
9789756006672
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Rilke’nin kitaplarını okurken yıllar öncesinden bir söz çıktı geldi beyin kıvrımlarının arasından. Bir şairin sözcükleri kaynatarak baldıran ürettiğini iddia eden bir sözdü bu. Söz konusu şair ise Rilke. Kitabı aldım elime, 18.02.2012 diye not düşmüşüm okuduğum tarihi. O zamanlar Rilke’den haberim bile yokken nasıl da dikkatimi çekmiş bu söz. Biraz karıştırayım elime almışken kitabı dedim, fark ettim ki zaten kitapta yazılı olan hemen hemen her cümle benimleymiş bunca senedir. Beni ben yapanlardanmış anlayacağınız. Çok iyi biliyordum bazı şeyleri, mesela “prensip olarak insanların örümceklerin gözlerinin önünde canlarına kıymalarına karşı” olmasını. Yahut ‘düşüncelerin son zamanlarda kişilik kazanmaya başladıklarını’ da. Kalbini elinde taşıyan Bayan Fildişi’yi de çok iyi hatırlıyorum mesela, düşmesin diye kulağını yerinden çıkaran adamla sohbet eden, hani Bir Yalan Kulübünde tanışmışlardı ya. 7 gizli hikayesini de hatırlıyordum, Ölü Prenses ve Yedi Cüceler’deki yedi gizli cücenin. Peki ya kafasındaki deliklere dünyayı gezdiren bir adam ile tanıştınız mı hiç? Ben tanışmıştım bu sayfalarda. Onu hatırlamıyordum ama hatırladım görünce. Peki ya Ölümlü bir insanla karşılaştınız mı? Ona “İnsanı bilir misin? Oralıdır.” Diye sorarsınız bir gün, karşılaşırsanız eğer, o da size cevap verecektir “Ölüm büyüktür. Kimse kimseyi bilmez.” O zaman “İnsan insanı bilmez mi hiç?” demeyin sakın, “Asıl insan insanı bilmez.” Cevabını alırsınız sonra. Peki siz bildiğiniz bütün şarkıları ilk kimden öğrendiniz? Bildiği bütün şarkıları “hiçkimseden!” öğrenen biri de var bu sayfalarda. Diyor ki, “Etrafa notalarını dökmeden kim şarkı öğretir başka insana!” Bir gün batan bir gemi ile kalabalık bir adaya düşen ıssız bir adamın öyküsü peki? Onu da mı bilmiyorsunuz? Aslında ne kadar da tanıdık bize bir
Kitap, 22 farklı hikayeden oluşmaktadır Yazar, hikayelerinde farklı bir dünyaya yolculuk ettirmeye çalışmıştır. Aynı zamanda kelimeler, cümleler üzerinde düşündürmeye, farklı bir bakış açısı kazandırmaya çalışmıştır. Yazar öyle güzel, öyle derin sözcüklerle hikayeleri anlatmış ki.. Bazı hikayelere kalbimi bıraktığım doğrudur. Ve sonuç olarak şunu söyleyebilirim ki;
Yazar her yazdığı kitapta, her yazdığı yazıda gönülleri fethetmeyi başarıyor. Bizlere de bu güzel yazıları okumak düşüyor...
Gökhan Özcan başkadır benim için,nerede ismini görsem hemen başlarım okumaya.Güzel adam vesselam.En güzel hikayenin adını vermiş kitaba.Fakat son hikaye başka,gözlerim kalbim açık okudum "Cânân"ı.Bu nasıl ifade güzelliği,her satırına insan nasıl bu kadar çok şey gizler.Velhasıl kelam ben yine büyüsüne kapılarak kapattım kitabı.Var olsunlar, kalpleriyle çekinmeden sayfaları süsleyenler. Gökhan Özcan
Gökhan Özcan
Serçe Parmağı|Gökhan Özcan
Bir kitabı okurken başka bir yazara/şaire beni yönlendirmesini seviyorum. Mesela bu kitapta bir an önce Rilke okuyasım geldi.
22 sıradışı hikayeden oluşan kitabın en sevdiğim hikayesi kitaba adını veren “Serçe Parmağı” oldu.
Bir serçe misali, yazarımız bu kitabında da daldan dala konmaya devam ediyor. Kitabı okurken; kimi zaman kendinizi bir örümcek ağının karşısında bir ilmeğin ucunda, kimi zamansa düz bir gezegenin en uç noktasında oltayla yıldız tutarken buluyorsunuz. Bütün bu farklılıklar içerisinde yazarımız kendisini serçelere adamayı da ihmal etmiyor. Ne de olsa serçe parmaklarımız amaçlarına uygun bir şekilde kullanılmalı, değil mi?
•Kendine yapacak anlamlı bir iş bulamayanlara bir bakın, göreceksiniz. Kendi eksenleri etrafında dönüp duruyorlar. Aynı şeyleri tekrar ederek, aynı kelimelerle konuşarak, aynı Sonuçlara vararak ömürlerini tüketiyorlar. Kendine yapacak anlamlı işler bulanlara içten içe öfkelenmekten de kendilerini alamıyorlar. Sanki içine düştükleri boşluk, bilinçlerinin altında kötülük salgılayan habis tümörler oluşmasına neden oluyor. Hayatta yapacak iyi bir işi, uygulayacak güzel bir fikri olanların yaptığı her şey onlara batıyor. Katlanamıyorlar. Hayatlarının içini insanlıkla doldurabilen insanlara. Oysa onların içinde denelenmekte oldukları boşlukların sebebi biz değiliz, yine kendileri.
•" ...tarifi güç bir körlük yaşıyorum, anlamayı beceremediğim bir görmezlik... "
•Söyleyecek iyi bir şarkısı olmayanlar için hayat kısa zamanda bozuk bir plağa dönüşüyor
•Nasıl bir dünyada yaşıyoruz? Verdiğim selamı almaya üşenen bu tipler, sırf birbirlerini rahatsız edebilmek adına oturup akşama kadar binbir türlü küçük hesap yapıyor, minik
Karpuzlu kekime :)
Allah'ın selamı üzerinize olsun..
Gökhan Özcanın çok zekice ve muzip yönleri var. Ben seviyorum bu deneysel tarzı ama herkese uygun düşmeyebilir. Bazılarına ters gelecek bir üslubu olduğunu kabul etmek gerekir..
Çok kitap yazan birisi değil kendileri daha çok köşe yazarlığı yapıyor. Çok az kitabının olması beni üzdü açıkçası çünkü kitabını bitirince diğerini okuma isteği uyandırıyor ben de. İdareli okumam gerekiyor çünkü yok fazla:(
Denemelerini daha çok sevsem de hikayeler de güzeldi. Samimi hikayeleri arasında ara ara güldürdü beni yazar. Biraz deli, çokça samimi bir kalemi var kendilerinin.
Okuyun derim efendim tabii tavsiye ediyorum:)
Sevgiler..
Gökhan Özcanın çok zekice ve muzip yönleri var. Ben seviyorum bu deneysel tarzı ama herkese uygun düşmeyebilir. Bazılarına ters gelecek bir üslubu olduğunu kabul etmek gerekir..
Çok kitap yazan birisi değil kendileri daha çok köşe yazarlığı yapıyor. Çok az kitabının olması beni üzdü açıkçası çünkü kitabını bitirince diğerini okuma isteği uyandırıyor ben de. İdareli okumam gerekiyor çünkü yok fazla:(
Denemelerini daha çok sevsem de hikayeler de güzeldi. Samimi hikayeleri arasında ara ara güldürdü beni yazar. Biraz deli, çokça samimi bir kalemi var kendilerinin.
Okuyun derim efendim tabii tavsiye ediyorum:)
Sevgiler..
Merhaba kitap dostlarım,
Yeni tanıştığım yazar,Gökhan Özcan'ın Serçe Parmağı kitabı ile geldim.
Kuzenimin kitaplığında gördüğümde dikkatimi çekmişti.Kuzenimde okumamı tavsiye edince bende alıp okudum.Kitabı başlarda okuyunca sıkılıp bırakacak sandım ama yarısına gelince baya akıcı olduğunu gördüm ve hemen bitirdim.Kitap 22 ayrı deneme gibi yazılmış hikayeden oluşuyor.Farklı hikayeler okumak insana bazen sıkıcı bazende çok iyi gelebiliyor.İlk sayfadaki hikayeler bana pek iyi gelmesede sona yaklaşınca beğendiğim hikayeler oldu tabi. En en en sevdiğim hatta böyle içimde hem çiçekler açtırıp,hem hüzünlendiren hikaye Canan oldu. Yani kitabın son hikayesi.Son sözler insanın üzerinde en çok etki bırakandır ya yazar sanki o hikayeyi bilerek sona koymuş gibi...
Kitapta birbirinden anlamlı kısa ve etkileyici hikayeler var. Ara sıra raftan alıp kitabı içinden bir iki hikaye okursunuz yani öyle diyeyim.Ben sevdim umarım siz de seversiniz. Okuyan varsa eğer buyursun yoruma.
#alıntı
"Hayatımdan bir sözcük eksildiğini hissettiğimde içim çok sızlıyor benim. Eminim siz de az ya da çok yaşıyorsunuzdur bunu. Biri zamanın bir yerinde düşürdüğümüz bütün o sözcükleri toplayıp getirse, koysa önümüze, iyi olmaz mı? Belki bunun için de gönüllüler çıkabilir aramızdan! Siz yapabilir misiniz bunu beyefendi? Ya siz hanımefendi? Ben mi? Üzgünüm, ben meşgulüm fazlasıyla... Serçelere adadım ömrümü. Onlara istedikleri zaman konabilecekleri bir çift parmak sunuyorum. İşte şu iki küçük serçe parmağımı... "
"Bence asıl sorun gözlerde değil, akıllarda! Akıllar hipermetrop aslında! Sadece görmemekle kalmıyor ki..."
"Sonu olmayan bir trenin vagonları gibi geçtiler yıllar gözlerimin önünden."
"Hayat nasıl bir anda sona eriyorsa, kalemin bittiği yerde mektup da dur verecek. Nerede, ne zaman bilmiyorum.
Denemelerinden ve köşe yazılarından daha farklı bir Gökhan Özcan var burada.
Biraz 
Hiçbişey Hiçbişey'imsi.
İyi ki tanışmışım yazarla. Fakat şimdilik bu kadarı yeterli sanırım bana :)
Hiçbişey Hiçbişey'imsi.
İyi ki tanışmışım yazarla. Fakat şimdilik bu kadarı yeterli sanırım bana :)
9/10
2019 63. kitabı
Bu isim altında yazılan ne varsa okumayı kendime bir borç bilerek elime alıyorum her seferinde. Gazete, dergi, kitap... Yine şaşırtmadı... kelimelerin arasında kayboldum. Bazı yazıları çoğu zaman hayatı, hayatın içinden geçen insanları en çokta benliğimizin içinde kıyıda köşede keşfedilmeyi bekleyen noktalarımıza ulaşıyor.
Gökhan Özcan'ın kendine özgü, zarif bir anlatımı var. Günlük hayatta fark etmediğimiz pek çok detayı fark ediyor ve bunu derin bir şekilde ele alıyor, yazıya döküyor... Serçe Parmağı da tam olarak böyle bir kitap. Ancak bu eserinde yazar diğer kitaplarında okuduğum ümitvar halinden biraz uzakta-daha karamsar, daha içe dönük... Ayrıca genellikle deneme türünde yazan yazarın, bu eserinde biraz daha hikayeleştirilmiş bir anlatımı öne çıkıyor.
Kısa sürede okunabilecek bir kitap...
Merhabalar. Sarı derviş Gökhan Özcan'ı sevenler tarzına alışıktır zaten. Belki ilk defa okayacak olan , yazar burda ne demek istemiş diye düşüncelere dalacakken, iyi bir sarı derviş okuru gülümsemeye başlayacaktır bile. Ben seviyorum ince konuların yine ince esprilerle yahut tam espri demeyelim de nüktelerle diyelim, insanı eğlendirip düşündüren ifadelerle anlatılması diyelim, işte bu tarzı seviyorum. Hayatımın bir köşesinde yer alacak bu yüzden Gökhan abi hep.
Reklam
Yazar Hakkında
Gökhan ÖzcanYazar · 11 kitap
Gökhan Özcan, Türk yazar ve gazetecidir. 19 Mart 1965 tarihinde İnegöl'de doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini İnegöl'de tamamladı. 1987 yılında Gazi Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Bölümü'nden mezun oldu. Zaman gazetesi Kültür-Sanat Servisi'nde çalıştı. Daha sonra TRT'de aralıklı olarak Mimar Sinan, Yayla Yollarında, Yunus Emre ve Kırk Ambar, Havuçlu Pilav, Zamanın Seyyahları, Çek Bir Film gibi yapımlarda çeşitli görevler aldı, senaryo ve metin yazarlığı yaptı. Panel ve İzlenim dergilerinde çalıştı. Birçok farklı dergide çocuklara hikayeler ve denemeler yayınladı. İlk çıktığı yıllarda Yeni Şafak gazetesinde Tersköşe'yi yazdı. Bir süre Medyakronik isimli internet sitesinde TV eleştirileri kaleme aldı. Ardından Hakan Albayrak ve Levent Gültekin ile birlikte Gerçek Hayat dergisini çıkardı. Hiçbişey, Altmışikiden Tavşan, Günlerin Gölgeleri, Ruh Yordamı, Kim Duma Dum Kime, Serçe Parmağı isimli kitapları kaleme alan yazar halen Yeni Şafak'ta yazılarına devam ediyor.
