Yazar:
Gökhan Özcan
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 44 dk.
Sayfa Sayısı:
132
Basım Tarihi:
2018
İlk Yayın Tarihi:
1997
Yayınevi:
Vadi Yayınları
ISBN:
9789757726012
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Dünyada olup biten her şeye söyleyecek,hiçbir şeyi olmayanlara...
Hiçbir şeyin aslında çok şey/her şey olduğunu bilenlere... hiçliğin aslında binbir âlem olduğunu kabul etmişlere...
Yaşamı hakkında karanlık sözler yazanlara,o yazılara kulak verenlere..
Dünyayı tanımaktan yorulanlara...
Böyle başlayınca kitabı çok severek okuduğum düşüncesi oluşacak muhtemelen ama maalesef çokca sıkıldım kitabı okurken.Fakat son demleri okurken gözlerim gönlüm derin bı buğunun etkisinde kaldı ya, bu incelemeyi yazmaya borçlu hissettim kendimi.
Kitap tam bu dünya gibi karanlık, karışık, çıkmazlarla dolu.'Her hal geçicidir' kuralı gibi cümleleri hızla geçici, başka hallere atlamalı.Kargaşa ve ironinin altında hikmetler var mı diye arayış dolu,çokça bulamayış,bazen de buldum sanış,sonra yine kaybediş...
Yazarın potansiyelini bilince bizden bunu esirgedi diye çok kızdım ama mümkün olduğu halde bizden esirgenen şeyleri hatırlayınca öfkem geçti. Belki de kitabın bana öğretmesi gereken tek şey budur;Beklentisizlik.Hiçlik.
Velhasıl kitabı tavsiye etmiyorum,çünkü zaten bu dünya zindanında kalmak da tavsiye edilecek şey değil, bu kitap bu dünya gibi dedim ya;
O son sayfalarda ki huzur gibi ömrümüzün son demleri,son sahnesi, ebedi âleme göç edişlerimiz... ferahlığa vesile olsun,Rahman rahmeti ile bize güzel bir son yazsın amin... selâmetle kalın
Gökhan Özcan ismini görünce hiç düşünmeden aldığım bir kitaptı kendisi . Ama okuyunca sükut-u hayale uğradığımı söylemek zorundayım . Yer yer beni güzel yerlere götürmedi değil . Ancak maalesef sevgili Gökhan abimizin o naif üslubunu bulamadım . Bunu da henüz genç bir yazarken yazmış olmasına bağlıyorum. Zira fazlasıyla kafa karışıklığıyla yazılmış bir eser . Fakat bu, Gökhan Özcan okumaktan vazgeçeceğimiz anlamına gelmiyor tabiki.
Ancak bir yazarın kendisini ne kadar geliştirip ne kadar güzel bir üslup yakaladığına şahit olmak isterseniz , yazarın son çıkan kitaplarıyla beraber bu kitabı da okuyun derim ;)
Ayrıntı emekçisi1000Kitap
Gökhan ÖZCAN'ın ilk okuduğum kitabı. Yazarın
1991'de basılmış bir eseri.Bir kitap ile uslu hakkında konuşabilir miyim zannetmiyorum. Fakat ayrıntılara o kadar güzel değinilimiş ki çok sevdim. Bir cebin dilinden, cebin çektiği yalnızlığı düşündünüz mü hiç? Veya Kafka'nın Dönüşüm kitabında Gregor Samsa'nın bir böceğe dönüşmesini anlatırken, Gökhan ÖZCAN size tam tersini anlatır. Ya bir böcek bir sabah uyandıgında insan olursa? Ya da bir sabah karyolaya sıkışan ayak baş parmağınız ile sınavınızı anlatsa, kitabı okurken sürekli ayak baş parmağınıza iyi ki varsın derseniz :)))
Bölüm bölüm yazılan eserde konu başlıkları ile yazıya bütüncül bakmak gibi bir algınız varsa bu kitapta olmuyor :) ayrıntılar güzel ama bütünlük tam olmadı. Bu yüzden okumalarıma özellikle son yayınlanan kitabı ile devam edebilirim. Aradaki gelişimi birebir gözlemlemek için.
İyi okumalar 
Hiçbişey Gökhan Özcan
Hiçbişey Gökhan Özcan
Gökhan Özcan'ı köşe yazılarından tanımış biri olarak "Hiçbişey"in beklentimin çok altında kaldığını söyleyebilirim. Özcan'ın samimi,nükteli,naif üslubuna daha çok son elli sayfada rastladım diyebilirim.
Kitapta yer alan yazılar 1988-91 yıllarına ait.Eserlerinin basım tarihlerine baktığımızda da "Hiçbişey"i (1991) ilk sırada görmekteyiz.
Kitap, "Bi-Kanat", "Akordsuz Zamanlar" ve "Sen'sizliğe" bölümlerinden oluşuyor. Açıkçası ilk iki bölümde sıkıldığımı, bu bölümlere yoğunlaşamadığı belirtmeliyim. Bunun sebebi; bu bölümlerdeki yazıların genel olarak vermek istediği bir mesajın olmaması veya anlam kaygısı gütmemesi olabilir. Son bölümde ise Gökhan Özcan okuduğumu hissettim diyebilirim. Bu durumun alıntılarıma da yansıdığını ifade edeyim.
Gökhan Özcan'a sempati ile bakan biri olarak diğer kitaplarını da okuma gayretinde olacağım. Bütünselliği yakalamak açısından "Hiçbişey"i tüm Özcan severlere tavsiye ederim.Keyifli okumalar...
Gökhan Özcan'ın ilk gençlik yıllarında kaleme almış olduğu bir eser. Eser çeşitli denemelerden oluşmakla birlikte denemeler ortak bir konu oluşturmuyor. Okuduktan sonra "bu eserden ne anladın?" Sorusuna cevap bulamıyorum arkadaşlar.
Gökhan Özcan gazetedeki köşe yazılarını takip ettiğim, üslubunu sevdiğim bir yazar fakat bu kitabında o üslubu ve içeriği bulamadım. Çıkan ilk kitabı ve ilk gençlik yazılarının yer alması dolayısıyla olduğunu düşünüyorum. İncelememin sonuna gelirsek yazarın ne kadar mesafe katettiğini görmek isteyenler okuyabilir. Bunu dışında bana çok bir şey katmadığını söyleyebilirim.
HiçbişeyEdebiyat
Kitap şiir ; dediysem müellifin anlayabileceği kelimeler oyunu karmaşık cümleler dizisi hangi ruh haliyle yazdığı bilinmez hiçbişey geriye dönüp baktığında da ne okudum ne okuyorsun ne okudun hiçbişey öyle cümlelerden kelimelere kelimelerden cümlelere ben de anlamadım baka kaldım daldım çıktım hülasa serbest her telden HİçBiŞey söylenmemiş sözleri uçuruyorum...
"Tarih, yalnızca bir zabıt katibidir;
Asıl insandır, bir tekerrürden ibaret olan.." ¹
Benim için kitaptaki en can alıcı alıntılardan biriydi diyebilirim.
Peki ne bu "hiçbişey"in içeriği?
"Hiçbişey" denecek kadar küçükmüş gibi görünen olay, eşya, ayrıntı kısaca şeylerin, Gökhan Özcan bakış açısı ve üslubuyla edebiyata yansımalarının toplamı diyebiliriz "hiçbişey" için. Ama "hiçbişey" olduğunu da söyleyemeyiz.
Bazen "Gri kruvaze bir ceket cebi"nin Seranat'ına kulak misafiri olurken buluyorsunuz kendinizi, bazen de Karyola Demirindeki Delik ile Salvatore'un hikayesinde takılı kalırken, Rucû'da ise Kafka'nın Dönüşüm'üne nazire niteliğinde; fakat tam tersi olarak, bir sabah, bir böceğin Gregor Samsa'ya dönüşmesi hikayesi karşılıyor sizi ve tabi daha niceleri.
Gökhan Özcan'ın okuduğum ilk eseriydi, açıkçası ne sıktı ne de yordu beni. Kendine has üslubu olan yazarlardan ve okumaya devam etmek istediklerimden de.
Kitapla kalın her dem.
________________
¹ s. 148
Hiçbişey" denecek kadar küçükmüş gibi görünen olay, eşya, ayrıntı kısaca şeylerin, Gökhan Özcan bakış açısı ve üslubuyla edebiyata yansımalarının toplamı diyebiliriz "hiçbişey" için. Ama "hiçbişey" olduğunu da söyleyemeyiz.
Bazen "Gri kruvaze bir ceket cebi"nin Seranat'ına kulak misafiri olurken buluyorsunuz kendinizi, bazen de Karyola Demirindeki Delik ile Salvatore'un hikayesinde takılı kalırken, Rucû'da ise Kafka'nın Dönüşüm'üne nazire niteliğinde; fakat tam tersi olarak, bir sabah, bir böceğin Gregor Samsa'ya dönüşmesi hikayesi karşılıyor sizi ve tabi daha niceleri.
Gökhan Özcan'ın okuduğum ilk eseriydi, açıkçası ne sıktı ne de yordu beni. Kendine has üslubu olan yazarlardan ve okumaya devam etmek istediklerimden de.
Kitapla kalın her dem.
________________
¹ s. 148
Gökhan ÖZCAN’ın ilk kitabı. 26 yaşında yazmış bu kitabı üstad, çıraklık eseri diyebiliriz. Diğer kitaplarındaki ve köşe yazılarındaki tadı alamadım. Gri ceket yazısı ilgi çekiciydi ve eğlenceliydi ama. Konudan konuya atlıyor kitap boyunca bu atlamaları beğendim, çok güzel bağlamış. 'hiçbişey' anlatmıyormuş gibi geliyor ama çok şeyden bahsediyor.
Kitaptaki beni en çok etkileyen paragraf şu oldu; “"Dünyada ne işi vardı?" bu soruya verilecek mantıklı hiçbir cevabım olmadı bugüne kadar. Ben biraz absürd bir kulum galiba. Yani hayatım, çoğunuzun anlam veremeyeceği basit ayrıntılarda geçiyor. Bir tür ayrıntı emekçisi olduğum söylenebilir belki.”
Bu melankolik abimizi çok seviyorum, yazılarını ilgiyle takip ediyorum.
Kitapla kalın, keyifli okumalar…
8/10
2016 17. kitabı
Gökhan Özcanı takıp ettiğim kadarıyla beni etkileyecek bir kitap bekliyordum. Sanırım fazla anlam yukledım. Bekledıgım gıbı degıldı.Olsun du. Yine de vazgeçmem Gökhan Özcandan..
Ağır olmasın, fazla da zaman almasın derseniz buyrun efenim; tavsiye ederim.
Gördü. Tehlikesini gördü görülmenin. Ölmeye başlıyordu övgüden hoşlanınca ruh. Bu yüzden şehirdeki ölüler mezarlıktakilerden çoktu," Bilinmemek" ganimet bilinmediğinden ah! Maden ki râvîlik tacında şöhret, madem ki itibar etmede halk, kaçmalı yalınayak, aldırmadan kınamalara. Ah, nerede hırs ve tamahtan arındırılmış kalp! Nerede hüzün,bulunduğu yere kimseyi sokmayan padişah, Gizlesin açığa vurmak için kendini. Mevlâna'nın kitaplarını su, Bişr'in kitaplarını toprak.
Yazar Hakkında
Gökhan ÖzcanYazar · 11 kitap
Gökhan Özcan, Türk yazar ve gazetecidir. 19 Mart 1965 tarihinde İnegöl'de doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini İnegöl'de tamamladı. 1987 yılında Gazi Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Bölümü'nden mezun oldu. Zaman gazetesi Kültür-Sanat Servisi'nde çalıştı. Daha sonra TRT'de aralıklı olarak Mimar Sinan, Yayla Yollarında, Yunus Emre ve Kırk Ambar, Havuçlu Pilav, Zamanın Seyyahları, Çek Bir Film gibi yapımlarda çeşitli görevler aldı, senaryo ve metin yazarlığı yaptı. Panel ve İzlenim dergilerinde çalıştı. Birçok farklı dergide çocuklara hikayeler ve denemeler yayınladı. İlk çıktığı yıllarda Yeni Şafak gazetesinde Tersköşe'yi yazdı. Bir süre Medyakronik isimli internet sitesinde TV eleştirileri kaleme aldı. Ardından Hakan Albayrak ve Levent Gültekin ile birlikte Gerçek Hayat dergisini çıkardı. Hiçbişey, Altmışikiden Tavşan, Günlerin Gölgeleri, Ruh Yordamı, Kim Duma Dum Kime, Serçe Parmağı isimli kitapları kaleme alan yazar halen Yeni Şafak'ta yazılarına devam ediyor.
