Eğer kendi ateşimi güneşte kendim yakıp kendi küllerimden doğsaydım bile yine de yardım ederdim. Çünkü aşk yoksa benim korumam gereken bir hayatta yoktur.
Yine zarafet yerine kabalığı, güzellik yerine çirkinliği, fedakarlık yerine bencilliği, yiğitlik yerine korkaklığı seçtik. Yüreklerimiz kurudu, merhametimiz soldu, vicdanımız kayboldu. Ruhlarımızdan akan kötülük bütün yeryüzünü tuttu buharlaştı, bütün gökyüzünü kapladı, güneşin ışıklarını perdeledi ve hepimizi karanlıkta yaşamaya mahkûm etti.