Eluna
@Eluna
SatırArası | Eluna
Kelimeler bazen anlatır, bazen saklar. Ben ise satır aralarına düşenleri topluyorum. Okuduklarım, yazdıklarım ve sustuklarım burada.
hiçbir şey duyamıyorum yoğun bir sessizlik var onca gürültünün sebep olduğu
kalbim çıldırmış olmalı nefes nefese
benim patlamaya hazır hızla koşturuyor
gerçeklikten kopuyorum
ayaklarım yere basıyor mu hissedemiyorum
bedenimi hissedemiyorum
neredeyim bilmiyorum geçmişle gelecek arasında sıkışıp şimdiyi kaçırıyorum
kulaklarımda derinlerden gelen bir uğultu geçmiş şimdi ve geleceğin fısıltıları
gözlerimi açamıyorum her şey hareket ediyor ama ben kımıldayamıyorum
yerdeyim kalkamıyorum sürünüyorum
çığlıklarım gürlüyor sessizce
gözlerim ağlıyor benden habersiz
karşı koyamıyorum
yutkunamıyorum her şey düğüm olmuş şuraya
yüzleşemediğim her şey beni içine çekiyor
tırnakları kanatıyor bedenimi elleri boğazımda
ama öldürmüyor acıyı hissetmemi istiyor
kaçmak istiyorum ama ellerim bağlı
susuyorum ama hiçbir şey duyamayacak kadar gürültülü ve kalabalık içim
gözlerimi kapatıyorum ama hala oradalar
bilincim kapalı değil ama ayık da değilim
çok yoğun hissediyorum her zerremde
koşmalıyım yürüyerek kaçamam sizden
ama adım dahi atamıyorum
kilitlendim hareket edemiyorum
neden burada olamıyorum
zamanda sürükleniyorum beni ele geçirdi
o kadar çaresizim ki kabullenemiyorum da
beni çılgına çeviriyor duvarlara çarpıyorum
her yerim kan içinde temizlenmem olanaksız
Reklam
Bu kız yanıyor .
O sadece bir kız ama alevler içerisinde .
iki ayağı da yere basıyor ama kafası bulutlarda.
Her yeri yanık ama alevler görmenizi engelliyor.
Dünya kocaman ama alevleri fark ediliyor.
Gözlerine bakma sakın ,
Alevler gözlerini kör edebilir.
Kimse göremiyor, kimse duyamıyor.
Çünkü çok gürültülü patlamaları var.
Bu kız alevler içerisinde ,
Ve onu göremiyorsun.
Hiç görmediniz !
Hiç duymadınız ! Hiç hissedemediniz!
Çünkü çok parlak ve güçlü alevleri var.
Öyleyse nasıl yanıkları görmeden,
Tüm bunlardan söz edebiliyorsunuz??
Sizi hiçbir zaman göremedim çok aydınlığım!
Sizi hiçbir zaman duymadım çok gürültülüyüm!
Sizi hissedemiyorum alevler içerisindeyim!
Sizden çok uzakta bir yerdeyim.
Yanmaya devam ediyorum .
Bu kız alevler içerisinde.
Bütün bunlar korkunç, korkunç! Ey tanrılar, tanrılar, zehir istiyorum, bana zehir verin !
Ortalık tek kelimeyle cehenneme dönmüştü. Tam gece yarısı, bir cehennem görüntüsüne tanık oldu.
"Sonunda gördüm sizi! Benim hakkımda rastgele söylenen her yalanı dinlemek zorunda mıyım? Bütün bu sözler binlerce kişi tarafından tekrarlanıyor ,ben susmak zorundayım, kendimi savunamıyorum! Bu, bir duruşma bile değil! Bana söz hakkı verilmiyor! Nedir peki ortada dönen? Benim seyircilerim var, yargıçlarım da onlar; siz değilsiniz. Oysa beni yargılıyorsunuz. Yazdıklarınız bütün ülkede okunuyor. Benim oyunumu ise Moskova'da bir tek tiyatroda görebilmek mümkün. Oyunumu görmeyenler sizin yazdığınız gibi düşünüyor: Sizse, yalandan başka bir şey yazmıyorsunuz. Benim düşüncelerimi saptırıyor, yazdıklarımın anlamını değiştiriyorsunuz! ama sizi sonunda gördüm; bir kereliğine de olsa neye benzediğinizi gördüm. Hiç olmazsa bunun için size teşekkür eder, size yerlere kadar eğilerek selamlarım. Sağ olun."
Reklam