Bazı insanlar birbirini artık sevmediği için ayrılmazlar ki "Bazen birini sevsen de onunla olamazsın işte. Sarılmak istesen de yapmazsın. Özlesen de aramazsın. Sevgi her zaman fayda sağlamaz. Her şeye yetmez ya da her şeyin üstesinden gelmez demiyorum bak, bazen birini çok seversin, çok ama çok seversin ama bunun dünyanın en yanlış şeyi olduğunu bilirsin."
Kadınlar ve erkekler eşitti bana kalırsa. Ucu açık kapıları görmezden gelirsem. Ama ebeveynler ve insanlar eşit değildi. Ebeveynler piramidin en üstündeydi. Ne kadar çok şeye şekil verdikleri, ne çok şeye sebep olduklarını gördükçe iyi bir insan olsan dahi iyi bir ebeveyn olmayacağını anlıyordu insan. İnsanların böyle kolay ve pervasızca ebeveyn olması korkunçtu. Bunun için yasalar olmalıydı. Ebeveyn olmadan önce insanlar incelenmeliydi. Anne ve baba olmaya uygun olmayan kimse çocuk sahibi olmamalıydı. O zaman bu kadar mutsuz, acı çeken, hatalı çocuklar yaşamazdı. Dünya bile daha iyi bir yer olurdu. Sadece aile olmak için, yıllardır bir toplum geleneği gibi evlenenlerden çocuk yapmaları beklendiği için kaç milyar hayat zehirlendi bu zamana dek kim bilir. Mesele dünyaya bir çocuk getirmek olmamalı mesele bir çocuğa dünya verebilmek olmalı. Travma değil, yalnızlık değil, çekimserlik değil... Sevgisizlik, ilgisizlik değil. Ona gerçekten bir hayat vaat edilebilmeli.
Saklanmaktan yorulmuştum. Rol yapmaktan da öyle. Hakkımda ne düşünecekler diye endişelenmekten de. En iyi olduğunu düşündüğüm halimi oynamıştım ve onunla bile kimse için yeterli olmamıştım.
Çocuklar pervasız ve aptal görünürler. "Onlara bakıp ne kadar tasasız ve ahmak diye düşünürler. Hepsi kendi savaşını veriyordur oysa. Kalabalık. Üç kişi de kalabalık otuz kişi de. Ama asıl kalabalık insanın kendi içindeki kavgası. Asıl yalnızlık da insanların arasında boy gösteriyor. Şuna bak sarhoş ve saçma sapan hareketler yapıyor dersin ama o duruma neyin düşürdüğünü sorgulamazsın. Ya da ne kadar kaba biri dersin. Ne kadar saf. Ne kadar obur. Ne kadar içine kapanık. Ne kadar komik. Ne kadar güler yüzlü. Ne kadar çalışkan hatta. Ne kadar sessiz... Herkesi daha kötü bir duruma iten kötü hisleri var. Bazıları onlarla baş edemiyor. Bazıları onlarla yüzleşmiyor. Bilemiyorsun işte."