Muhammed Emin Macit
@Emin_Macit
Şu anda okuduğu kitap
Hayat fakir insanlar için iki yakası bir araya gelmeyen gömlektir ve yoksul insanlar bu gömleği her mevsim giymek zorundadır. Yazlık kışlık gömleği olmayan insanın yazlık kışlık hayatı da olamaz zaten. Yoksul insan, gömleği yırtıldığında hayatını odasında gizlenerek geçireceğini bilir. Ben de şimdi biliyordum korumak zorunda olduklarını
Reklam
Kitap, yazarın şerefidir, satılmaz onlar.
Ölüm hiç kimseyi korkutmuyor artık, herkes anladı mülkiyetin sonu yok ve ben yaşadığımız bu dünyanın, daha evvel yaşadığımız dünyanın cehennemi olduğuna iyice inanır oldum.
Ne zaman burnum boka batsa, ne zaman içinden çıkamayacağım durumlara girsem Tanrıya olan inancım artıyor.
İnsanların duymak istedikleri sözleri söyleyince, nasıl da severler seni. Kimse rüyaları yıkılsın, aşağılansın, eleştirilsin istemiyor, takdir bekliyorlar hep. Bana bunu yapmadılar, moral veren çıkmadı. Başarırsın demediler. Zehirlediler sürekli, aşağıladılar, aynı yerde otladığımı vurguladılar yüzüme karşı. Dürüstlüğüme aptallık, cesaretime gereksiz dediler. Eğileceğim günleri beklediler daima, çünkü ben eğilirsem çok param olacak, böylece çevrem de nasiplenecekti bundan. Prensiplerimi terk ettiğim an çevrem zenginleşecekti. O zaman takdir edeceklerdi beni. Bunlara aldırmadım. Yapım gereği eğilmeyi "Eyvallah" demeyi beceremiyordum. Herkese eğilecek kapı görevlisi değildim. Aydın olmanın sorumlulukları vardı. En önden gidecek ve eğilmeyeceksin. Tarih kitaplarının beyaz sayfaları bizim gibi temiz insanların sarayı olmuştur her zaman. Ansiklopedilerde adımın geçeceği iki paragraf yazı için tüm dünya nimetlerinden vazgeçtim.