insanın kendine dönmesini, iç sesini duymasını ve hayata daha derin bakmasını sağlamak için yazılmış gibi. Sade diliyle insana iyi geliyor, yavaşlamayı ve düşünmeyi hatırlatıyor. Okurken sohbet ediyormuşsun hissi veriyor keyifli
Nasıl güneşe ve ölüme Çıplak gözle bakamıyorsak kendi mağaralarımıza, gölgemize, karanlığımıza bakmak da zordur. yanmayı göze almayan bilemez. Ama Kahraman da bilmeye gelendir. Kendi hayatlarımızın kaptanlığını bu bilme seferinin sonunda elde ederiz...
Hüzün bizi iç dünyamızın daha önce keşfetmediğimiz ayrıntılarıyla buluşturabilir. Onu bir misafir gibi kabul etmek gerekir. Misafir size yeni bir dünya getirir ve size bir şeyler katarak ayrılır..