E.
@Eminebtr
57 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Reklam
İçimde bir boşluk büyüyor. Yaşamak için bu kadar çok sebep varken benim hayatta bu kadar bocalıyor oluşum benim beceriksizliğim olsa gerek. Beceremediğim yapamadığım her şeyin farkındayım aslında bunu düzeltmeye çabalıyorum bazen. Ama içimdeki karanlık izin vermiyor buna . Yapamazsın güzelleştiremezsin hiçbir şeyi çünkü içinde sen varsın diyip duruyor . Duymamaya susturmaya çalışıyorum bu sesleri ama olmuyor yapamıyorum insanların bana söylediği kötü sözleri birde bir bir ben kendime söylüyorum. Yaşamaya nefes almaya hakkım yokmuş gibi davranıyorum. Yaralarımı bir bir deşiyorum.
Yaşamı sorgular mı insan?
Her şey bu kadar akışında ilerlerken güneş her gün doğup batarken kuşlar her gün yeni baharları vaad ederken nedir bu bana ölümü düşündüren ? Sahip olduklarımdır belki de . Ya da sahip olmadıklarımdır beni hayata kendime hayata karşı soğutan .Bu soğukluğun doruğunda sona erer belki de her şey...
Kendime not...
Akdeniz…
Yalnızca bir üniversite adı değil benim için.
Kendi hayatıma attığım ilk harf,
kendi yolumu çizeceğim o ilk kapı.
Şimdi burada,
bir kitlenin arasında sessizce bu notu bırakıyorum.
Kimse okumasa bile fark etmez.
Çünkü bu yazı bir hatırlatma:
Yılmadan yürüyen biri vardı burada,
düştü, kalktı, yine düştü… ama yine devam etti.
Gün gelecek, bu satıra geri döneceğim.
Belki gözlerimde biriken yaşlarla,
belki de içimde bir çocuğun sevinciyle.
Ve kendime diyeceğim ki:
“İşte o gün geldi.
O hayal gerçek oldu.
Ve sen, hiç bırakmadığın o inancınla, başardın.” 🌊🪼🐬🦋💙🩵💦🌿🐸🪷
E”
(Akdeniz’in yollarına düşmeden önce, bir yüreğin kıyısında yazıldı.)