... insan bir yere ait olmalı dik durmak için. Doğru düzgün bir topluma, insan gibi yaşanacak, gençlerini önemseyen bir ülkeye, sevgi dolu bir aileye ait olmalı.
Bir şeyin parçası olmalı insan. Ben şuyum, şurdanım diyebilmeli. Boşlukta, dışlanmış, itilmiş, kopmuş olmamalı.
Birçok insan hayatı olduğu gibi kabul eder ve köstebek gibi saklanıp tepkisizce seyreder. Oysa bugün içinde yaşadığımız düzen sahtekarlık ve sömürü üzerine kurulmuştur, insanlık bu yüzden acı çekiyor.