Dünyanın problemi otoriteye karşı ayaklanmalar değil, problem otoritenin ta kendisi. Ve tabii otoriteye uyanlar, otoriteden çok otorite olanlar! Otorite karar verdiği için hiç bilmedikleri bir ülkeye gidip hiç tanımadıkları insanları öldürmeyi kabul edenler, verdikleri vergilerin savaşta kullanılmasını kabul edenler, televizyonda seyrettikleri savaşı alkışlayabilenler!
Asıl problem şuydu:
Kötülüğü kabul edenler ve seyirci kalabilenler.
Bütün gücüyle seni diğerlerinden farksız kılmaya çalışan bu dünyada, kendin olarak kalabilmek , dünyanın en zor savaşını verebilmektir. Bu savaş başladı mı, artık bitmez.
İnsanlığın geleceği için tek kurtuluş yolu sevgi enerjisi olabilir. Sadece bir sevgi patlaması, atomik patlamaların panzehiri olabilir, aksi takdirde insan her geçen gün evrensel bir intihara biraz daha yaklaşmaktadır.