Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Annemin yüzünü gazetede görünce, aniden ondan nefret ettiğimi fark ettim. Benim bir moron olduğumu söyleyen ve onun benden uzaklaşarak en fazla sevgiye ihtiyacım olduğu vakit bana her geçen gün daha az sevgi vermesine neden olan o doktorlara, hocalara ve diğer insanlara inanmakta o kadar acele etmeseydi daha iyi olmaz mıydı?”
“Şimdi görüyorum ki, Norma bizim bahçemizde bir çiçek gibi açtığında, ben yabani bir ot olmuştum. Sadece kimsenin beni görmediği köşelerde ve karanlık yerlerde yaşamama izin verilecekti.”
“Annemin sesi, dualarının kabul olunduğundan emin olmasından ve Norma’nın normal zeka belirtileri göstermesinden sonra değişmeye başlamıştı. Sadece sesi değil, bana dokunması, bakışı duruşu bile – her şeyi değişmişti.”
“Diğer zamanlarda şefkat gösterir, beni ılık bir banyo gibi sarar ve elleriyle saçlarımı ve alnımı okşardı. Onun şu sözleri çocukluğumun kapısının üzerine kazılı kalmıştı:
O tüm diğer çocuklar gibi.
O iyi bir çocuk.”