Hilal Y.
@EmotionsWit
Şu anda okuduğu kitaplar
“Algernon’un ne tarafa yönelmesi gerektiğini sezecek kadar akıllı olduğunu bilen Burt, “Arka kapıları kapatın!” diye bağırdı.
Ben de “Koşun,” diye bağırdım. “Yan kapıya doğru!”
Birisi “Yan kapıya gitmiş,” diye beni taklit etti.
“Yakalayın onu! Yakalayın onu!” diye yalvardı Burt.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Yakalayın onu! Yakalaym onu!” Nemur böyle bağırınca, ne yapacaklarını bilmeyen izleyiciler tam bir kol ve bacak karmaşası haline geldi. Kadınlardan bazıları (deneyci olmayanlar?) pek de sağlam olmayan katlanır sandalyelerin üzerine çıkmaya çalışıyorlar, Algernon’u enselemek isteyenler de çarparak onları yere düşürüyordu.”
“Lanet olsun. Neden bahsettiğini bilmiyordu bu adam. O anda hissettiğim baskı dayanılmaz bir hal almıştı. Elimin, Algernon’un kafesindeki sürgüyü aşağı çekmek için iradem dışında yaptığı harekete büyülenmiş gibi bakakaldım. Algernon kafesin kapısı açılınca bana baktı ve bir an durdu. Sonra döndü, ok gibi fırladı ve koşarak uzun masanın karşı tarafına doğru seğirtti.”
Charlie kahrından ölecek... Zekasından değilde..
“... Bir açıdan, Charlie çağdaş bir psikolojik deney ürünüdür. Sorumsuz davranışlarıyla içinde yaşadığı toplumu ürküten ve ona yük olan bir deniz kabuğunun yerine, artık ona katkıda bulunmaya hazır, saygın ve duyarlı bir adam var karşımızda. Ben şimdi sizlerin Charlie Gordon’dan da birkaç sözcük duymanızı istiyorum.”
“Nemur sonuca varmakta acele etmişti. Hem Algernon, hem de benimle ilgili olarak, bu değişikliklerin kalıcı olup olmadığını görmek için daha fazla beklemek gerekiyordu. Bu profesörler bir yanlış yapmışlardı ve kimse de bunun farkına varmamıştı. Ayağa fırlayıp bunu ilan etmek istedim, ama hareket edemiyordum. Algernon gibi ben de, etrafımda ördükleri kafesin içinde sıkışıp kalmıştım.”