Gözlerindeki yosunları fark ettim ama ses etmedim. Birilerini yalan söylemeyi itecek sorular sormak fuzuli. Karşımdakinin mahcubiyetini, gizlenmek için verdiği çabayı görüp onu kıvrandırmanın manası yok. 
Çocuktum, bir titreyişe mana biçip kahırla şükrün ayırdığına varamayacak kadar çocuk. Şimdi burada durup anılara çomak sokmak ne kolay. Oysa yaşarken hiç öyle değildi.