Gobi çöllerinde güneş batıyordu
Oysa biz Bodrumda sevişiyorduk sabaha karşı
Gölgeli sular gibi yorgun argındık aşktan
Ve ilk günahı arıyorduk Tanrı’ya karşı.
Anladım bu böyle yürümez Istanbul
Kaderde seni unutmak da varmış
Bir sabah bütün martıları uyurken Yeşilköyün
Bırakıp gitmek bu şehri bir yabancı gibi
Yıkılmışlığımı yalnızlığımı değişip sevgiliye
Sonra en güzelini ölmek ölümlerin
Seviyorum diye...
Anladım bu böyle yürümez İstanbul
Bizi birbirimizden ayıracak bu kahır
Bu sonu gelmeyen dedikodular
Bu küçük hesapları insanların
Ne olur uzat ellerini İstanbul
Bize şarkısımı söyle uzak limanların.