Çatı katında umut sızıntıları akıyor yüreğimin derinlere çekildiği gece yarısında. Anlamların düştüğü yerden koca yaşanmışlıklar filizleniyordu, deniz dalgalı, gök gürültüsünden penceremin buğusundan, hayallerimin ardına sığınıyordum kimse görmesede gözlerindeki cevahire ruhumu sızdırıyordum ama sen yoktun, yoksun ve ben benliğimin içinde daha ne kadar dolanabilirim ki. Bugün gökyüzümü bana tebessüm ederken gördüm asi seslerin buraya kadar geldi, içinle dertleştim çünkü bir ben bilirim yüreğindeki prangaları.