Emre 12
@Emre3412
6 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Kalabalıklar içinde yapayalnız hikayemi, yine yapayalnız bir şekilde yazmakla harcıyorum değerli zamanlarımı. Aslında öylesine uzun uzadıya gidiyor ki geçmişin karanlıkları, bir sokak lambasına ihtiyaç duyuyorum. Elimde yürümeme yardımcı olan bir değnek, kolumda dedemden kalma bir saat ve saatin getirdiği sessizlikler ve sessizliklerin götürdüğü mutluluklar ve mutlulukların yanıma uğrayıp değerini bilmeyen bir ben ve benimle alakalı olan çokların hayalini kurduğu bir hayata sahip olan aklım, beynim, iliklerime kadar öylesine doluyum ki mutluluk denen kavramla... Ama ne hikmetse yaşayamaktan şikayet eder bir haldeyim. Kızmayın bana, hor görmeyin beni, insan elindekinin kıymetini bildiği halde kendisinin kıymetini bilmeyen biri ile hayatın zorlukların da yaşaması gereğinden fazla zor şu hayat denen kulvar da. Bazen diyorum ki hayallerim de süslediğim o mavi gök yüzüne tek bakmayı değil de beraber bakabildiğim birinin yanında bir ömür yaşlanmanın hayallerini yaşamak tan sıkıldım sadece. Bazı gerçekleri kabul etmesi zordur. Ben bir hikayem olsun istedim ama o hikayemde suçlu aramak yerine suçsuz biz leri yaşatmak istedim. Kader bana çok görmedi beni bu şekilde sınadı ve sınamaya devam da ediyor. Şu hayata geldiğim den beridir, aklımın erdiğinden beridir hep bir his var dı içimde yalnızlık misafir olarak geldi bana bir gün gidecek. Gitmedi; belkide gitti ama ben anlayamadım, ne olacağımı yada ne olacağını, hayatın bana neler getireceğini önceden bilemedim. Hissettiğim gözlerimin içindeki karanlığı bir gün aydınlatabilme ışığı iyi geceler hüzün...