Emre 12

Emre 12
@Emre3412
Eller semâ ya açılıp, kalpler görünmeyenin aşkı ile yandımı gönül rahatlığı kaçınılmaz olur...
Reklam
Bu hayatta en çok neyimi öğrendim? Herşeye gülüp geçmeyi, kafaya takmamayı desemde öğrenemedim. Yine aynı filmi başa sarıp izler gibiyim, oysaki biraz yaşayıp sonra ölüp gideceğiz. Kazanan kim? Yok. Kaybeden ise sadece biz... Neyimi kaybettik? Gülmeyi mutlu olmayı. Hepsi bu...
İnsan; başkalarının sırlarında boğulurmu bilmem. Ama kendi sırlarında, her gün boğulup ve her gün ölmeyi çok iyi bilir...nerden mi biliyorum? Kendi sırrımı kendime defalarca anlatıyorum...
Hani bazen, hayatın içinde kaybolmuşluklar vardır.Yok olursunuz  karmaşa ve belirsizlikler içinde… Çaresiz ve yorgun… En zoru ruhunuzun yorulmasıdır ya hani…Beden yorulmaz ,yorulsa da geçer gider… Her şey sizi etkiliyorsa hele işte o zaman daha çok yorulursunuz, hayatın acımasızlıklarında , kaybolursunuz. Kimse anlamaz halinizden , kimse bilmez derdinizi….Oysa bazen ülkenizin hali sizi etkiler ve dert edersiniz kendinize..Bazen de sizi anlamayan sevdiklerinize gizlice kırılırsınız.. Ve onlar üzülmesin diye dile getirmezsiniz kırgınlıklarınızı.Hayat gittikçe manasızlaşır. Hani hep dersiniz ya kimse beni anlamıyor