Bir yerde okumuştum ;
“ İnsanın dostu yoktur saadetin dostu vardır”. diyordu. Herşey yolunda iken herkes herkesle beraber olur, mühim olan zor gününde yanında olabilecek dostu sevgiliyi bulabilmek. İnsanın rengi karanlıkta belli olur.
Birşeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.”
Zülfü Livaneli - Huzursuzluk