Hak gelende batıl zail olanda
O insan ki zulme karşı duranda
Haksızlığa şeytan gibi susanda
Aynı yolun yolcusudur her daim
Yaradana her vakitte gelende
İyi niyet kötü niyet amelde
Sen nefsini bir nefeste yenende
Aynı yolun yolcusudur her daim
Reklam
Erinme ey yadigarım erinme ki yol alasın
Sen ki yola baş koyanda candan öte bir balasın
Bir gün ola hak göçersen ilelebet sürer yasın
Bir gün ömrü zayi olup ışk bitende anlayasın
Haksıza haklı demedik asla
Sağken niye olayım hasta
Duruşum vakur kıskanan yasta
Sen önce bu tavrı bir kırıp aşta
Sonsuz sevgiyi tadar bazı insanlar. Kalbinin en derinlerinde ki o sıcacık hissiyatı.Bende sende tattım işte o sıcak ve tatlıca duyguyu. 2019 un o sıcak sonbaharında bir kerecik baktım ya gözlerinin içine hep aynı tatlı hüznü yaşarım. Meğer en kıymetli yerden bakmaya başlamışım istemedende olsa. Sayısız mutlulukların evrene yayıldığı gözlerine her gün bakmanın sevinci ve şükrü yetti bana. Sevgimizi maddelere bağlamadık hiç bir zaman seninle. Her zaman duyguyu en derinden hissetmesine yaşadık. Sıcacık ve kollayıcı bir sarılma, kokularımızı en içten ciğerlerimize çekişimiz ve en önemlisi de gün sonunda el ele verişimizi değişmedik değişmeyiz hiçbir şeye. Harbi ve kalbi sevgilerin aşığıydım ta en baştan beri. Senle de bunu yaşamanın gururu ve onuru bana hep yetecek. Sevdanın ne ismi ne de cismi vardır demişti hocam. Şu an ne kadar haklı olduğunu o kadar iyi anlıyorum ki. Sevda bir hismiş.Sımsıcak ve huzur veren bir his. Sende benim bedenimde dolaşan onulmaz hisin ta kendisisin. Yaşın olsun yirmiler, yaşın olsun elliler hep aynı sıcaklıkta kalacaksın içimde yeterki tükenmesin sevgiler. Yüzün hep bana doğru gülecek ve sen hep benim tükenmez umudum olacaksın. Her gün aydınlandığında güneşe inat sende benimle doğacaksın.🖤🥰😘🌿✨🌼🤗🤲
Memleket,öylesine uzak bir memleket. Mevsim kış hava soğuk yırtık ceket. Keşke sade dıştan yırtık olsa tamir eder giyersin. Ayazı serttir buraların sen uzaktan ne bilesin. Çatlamış elleri için için yanar ister hemen bahar gelsin. Çalıştı ayları ardı ardına kavuştu o çok istediği bahara. Eski kara taşlarla döşeli sokaklarından geçerken memleketinin içi içine sığmaz olurdu hep.O çok sevdiği koku gelmeye başladı bile , bugün erken mi çıkıyordu acaba çarşı ekmeği. Ne çok severdi sıcak sıcak yemeyi. Kanlıkuyuda oturup serin serin dinlenmeyi.Kıştan kazandığıyla bir kaç matara peynir alabilmeyi. Ne de güzeldir şimdi diye hayaller kurarken birde baktı ki bitmiş ekmeği. Bu şehir kendi yapmazdı ama yinede öğretirdi sevmeyi.Sokağını kalesini ve yârini. Oysa kimsecikler bilmezdi halini. Karşıda ki kürsüye oturmuş tütün saran çocukluk arkadaşı Salimi. Bitmezdi bu şehrin seven gibi görünen zalimi. Vermedi bu sene de çok sevdiği yârini.
✒ Emre Eren İŞBİLEN 📄