Emre
@Emrec2032
Hikaye bitti.
Emeği geçen herkese teşekkürler.
Boş geldim dolu gidiyorum.
Emeklerine sağlık…
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Kavuşamayacağını bilsen bile kutsal bi lanet gibi vazgeçemediğin, Aldığın her nefeste, en acı ve en güzel sözlerinde, kalbinin tik tak atışlarında, kaybolmayan bi koku gibi teninde, yokluğun derin terbiyesidir özlemek…
Azalmayan bir yük var, bitmeyen bir yol. Bütün güzel zamanları yitirmiş gibi hissediyorum…
Geriye baktığımda bıraktığım onca acı
Yüzlerce ağlayan surat, nefret kusan sözler
Olmaktan korktuğum yerdeyim.
Ve en korktuğum; bu yeri sevdiğimi kabullenemeyişim.
Evet, kendimi görmekten en korktuğum yerde duruyorum
Hatta uyuyor, uyanıyor ve bir rutine sabit kalmamaya çabalıyorum
Zor, belki insanlar beni yanlış tanıyor ve sapmalara maruz kalıyor.
Hatta iki kelam eden, üçüncüye eriniyor ve uzaklaşıyor.
Görüyorum, korku salıyor gözbebekleriniz içlerinden
Kiminiz "Nasıl yaşıyor senin gibisi?" derken
Kiminiz "Tarzın çok iyiymiş" diyor.
Hiçbir şey eski beni hatırlatmıyor artık.
Ben, ilk defa öldüm.
Eskiden kalma bir insan yok hayatımda
Beni arayan, soran ve kovalayan kimse yok
En kötüsü, "ben artık buyum" demeden değiştiğimde;
değiştiğimi fark eden yok.
Öyle bi' cenaze kıldım ki kendime
Koca bir şişe şaraptan aldığım cesaretle
Küfürler de savurdum, nefret de kustum
Cennete de girdim, cehennemi de gördüm
Şimdi dimdik, yeni anılara kucak açar vaziyetteyim hayata
Ve en çok da, olmaktan korktuğum yerdeyim.
Sokakta yatar gibiyim
Ama ya buraya aitsem?