Emre
@Emrec2032
Hikaye bitti.
Emeği geçen herkese teşekkürler.
Boş geldim dolu gidiyorum.
Emeklerine sağlık…
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
İnsanın zoruna ne gidiyor biliyor musun ? Çok seviyorsun, düşünmeden yapamıyorsun, her fotoğrafında gizli gizli gözlerinden öpüyorsun yanaklarını seviyorsun ama bunların hepsini o bilmeden yapıyorsun. Birbirinin kalbinde olan iki insanız diyoruz ama elin adamı onu takip edip fotoğraflarını beğenebiliyor, onunla konuşabiliyor belki sesini duyabiliyor ama sen heryerden engellenmişsin. Bi sokakta karşılaşıp göz göze gelme ihtimalin kalmamış… Nerde ne yapıyor kiminle bunu bilmeden çekilmişsin köşene bi profil resmine bakıyorsun, sonra cüzdanından vesikalığını çıkarıp onunla uyuyorsun o bunları hiç bilmeden. Belki başkasını sevdi, belki başkası üzdü veya mutlu ediyor bilmeden sırf rüyana gelsin sesini duyayım rüyamda dahi olsa onu göreyim diye vesikalığıyla konuşarak uyuyakalıyorsun her gece sol yanın ağrıyarak. Sonra düşünüyorsun, bi taksici, bi otobüs şoförü veya alelade yoldan geçen bi adamın bile onun gözlerine gözleri değip kokusunu alabiliyorken senin için artık bunlar imkansız oluyor… Düşünüp ben bu kadar severken haketmeyen birsürü insan bunları yaşayabiliyor ama ben yaşayamıyorum diyorsun. Kendi kendine onları kıskanıp düşünerek kahroluyorsun hergün… Halen o dediği yerde dediği gibi duruyor muyum acaba diyorsun. Yoksa birileri gelip benim kadar sevmeden acı çekmeden yerimi mi aldı diye düşünüyorsun. Bi süre bakıyorsun onun da canı yanıyor gibi birileri canını yakmış sanki… Senin kıyamadığın bakamadığının canını yakmış olabilecekleri ihtimali geliyor aklına. Kendi acını umursamadan onun canı yanmasın üzülmesin diye dua ediyorsun. Ve en kötüsü de gelmeyeceğini bile bile ya gelirse diye hayatını şekillendirip kendini ona layık bi adam olabilme çabasıyla sadece onun kalabilme çabasıyla yalnızlaştırıp bi köşede onu beklemeye mahkum ediyorsun onun hiçbir olandan haberi
Bi kadını kaybetmekten korktum, kaybettim… Artık kaybedecek birşeyim de yok korkacak da…
Reklam