Emre
@Emrec2032
Hikaye bitti.
Emeği geçen herkese teşekkürler.
Boş geldim dolu gidiyorum.
Emeklerine sağlık…
Şu anda okuduğu kitap
Sırf sonu değişir diye ben bu kitabı kaç defa okudum sayamam, her okuyuşumda değişen tek şey benim kendimi kandırmak uğruna yola çıktığım duygularımmış.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yaşandığına inanamadığımız anlar vardır. Hissetmesi saatler süren anlar.
Tıpkı çocukken düştüğümüzde, kanayan dizimizi farketmediğimiz gibi.
Neden yol ayrımları var ki.? Neden hiç bir şey çocukluğumuzdaki gibi basit değil.?
Neden yaralarımız bir parça pamuk, biraz merhem, birazda şefkatle iyileşmiyor.?
Neden üstüne sünger çekemiyoruz geçmişimizin.? Neden bir battaniye örter gibi, örtemiyoruz acılarımızı.? Neden kesip atamıyoruz, elimizi ayağımızı bağlayan iplerimizi.? Neden kucak dolusu gülümsemelerimiz varken, sevinçlerimiz varken, mutluluklarımız varken hep fedakarlıklar yapmak zorunda kalıyoruz.?
Bu vazgeçmelerimiz neden.? ÖDEDİĞİMİZ bunca BEDEL neden.?
“Yüreğimin tam ortasında büyük bir yorgunluk var. Asla olamadığım kişi beni üzüyor, ondan bana kalan anılardan neye olduğunu anlamadığım bir özlem kabarıyor. umutlara ve kesin inançlara çarpıp düştüm. benimle birlikte bütün batan güneşler de düştü.”
Yüreği nasılsa gecesi de öyle oluyor insanın... İyi misin ? Neyin var ? diye soramamak acıtır mı insanın canını... Zaten bunca cam kırığı batarken yüreğime, bir de bu acıtıyor..
Ne zaman birşeyler için umutlanmaya başlasam kırıyorlar kolumu kanadımı, sonra düştüğüm yerden bir daha kalkasım gelmiyor...