Annabel Lee Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse;
Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse;
Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse…
Bu kitap bir edebi eser değil.
Bu kitap hayatta kalamayanların son nefesidir.
Ben sadece onların susturulmuş cümlelerini kâğıda taşıyan bir tanığım.
Yazarken hiçbir kurgunun gücüne sığınmadım.
Hiçbir satırı “edebiyat” olsun diye süslemedim.
Çünkü bu satırlar süslenemezdi — çünkü bunlar yaşandı.