Şeytan, dante’ye şöyle dedi; tanırıyı gerçekten tanısaydın, sende ihanet ederdin. Çünkü merhametinden o kadar emindim ki ihanet etsem bile affedeceğini biliyordum…”
İdam sehpasında bir mahkumum,
Boynumda sırma saçların,
Gözlerin birer cellat,
Gülüşün bir mahzendir bana.
Sakla beni Sevda bahçende,
Can çekişsemde varmam ellere.
Cennettir bana gamzen,
Her ne kadar baktığımda ölsem de...
