Kıssadan Hisse:
Şairin biri, devrin padişahına övgü dolu bir şiir yazmış. Şiir hoşuna gidince, padişah şairi huzura çağırmış ve aralarında şu konuşma geçmiş.
Padişah, “dile benden ne dilersen” demiş.
Şair, “ben içimden geleni yazdım, bir şey istemiyorum” demiş.
Padişah ısrar edince “Ben avı çok severim, bana bir av köpeği verin” demiş.
Padişah av köpeği için emir vermiş ve “başka?” diye sormuş.
Şair, “bir de tüfek olursa iyi olur” demiş.
Padişah, olur dedikten sonra, “başka”demiş.
Şair, “av denince tabii ki akla at da geliyor” demiş.
Padişah, onu da kabul etmiş, “başka”demiş.
Şair, “O ata bakmak için bir de seyis olsa iyi olur” deyince…
Padişah, “Alırım o iti elinden ha” demiş...
Şımarıklığın ve hadsizliğin sonunda başa dönmek de vardır.