Melda
@Endebi
"Hiç gelmemem gereken bir gezegende, var olmaması gereken insanları yok etme dürtümü engelleyerek, hatta bir kısmıyla iyi geçinmek zorunda kalarak yaşıyorum. Onu da sırf filmin sonunu merak ettiğimden yapıyorum."
Sorsan davamız için yaptık derlerdi. Ama davaları ne onu bile bilmezlerdi. Bir avuç kuklaydı hepsi farkında bile değillerdi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Zamanın akıp gittiği gerçeği bazı anlarda büyük bir yalandan ibaretti. Hepsi önlerinden geçen sedyeye bakarken zaman yavaşladı. Akrep ve yelkovan, ucuna taş bağlı bir yüke dönüştü.
Bir başkasının acısına üzüldüm, demek kolaydı. Ama her üzüldüm kelimesi, aslında içten içe kendi hayatlarında böyle bir şey yaşamadıkları için gizli birer minnetti belki de.
Bir efsaneye göre mavi kelebekler değişimin habercisidir. Karşınıza bir mavi kelebek çıkarsa artık hayatınız eskisi gibi olmayacaktır. Belki biri girer hayatınıza. Sizi bambaşka biri yapar. Belki gözünüzü çok başka bir yerde açarsınız. Hayatınız bambaşka bir yola girer. Ama mutlaka bir şeyler değişir. Kaybolurken bulunursunuz, gittiğiniz yollar en geniş sokaklara çıkar. 'Gittim,' dersiniz ama kalırsınız. ‘Ölüyorum,' dersiniz ama yaşarsınız. Hayata bambaşka bir gözle bakarsınız mavi bir kelebeğin kanatlarını gördüğünüzde.
“Neden bunları bana şimdi söylüyorsun?”
“Toprağın altında işime yaramaz bu kalp benim. İçinde olan, olduğu yeri bilmeli.”