"Hiç gelmemem gereken bir gezegende, var olmaması gereken insanları yok etme dürtümü engelleyerek, hatta bir kısmıyla iyi geçinmek zorunda kalarak yaşıyorum. Onu da sırf filmin sonunu merak ettiğimden yapıyorum."
“Belki saymayı mutsuzlar bulmuştur.” diyordu Didem Madak. Ve ekliyordu: ”Mutsuzlar hep sayar.”
Birileri benden gidiyordu. Ben de geride kalıp gelsin diye günleri, saatleri, saniyeleri sayıyordum.
O hâlde ben mutsuz muydum?