Kapat Kitabı!
Şöyle bir özgürce bak gökyüzüne, toprağa! Şu geçen yoksulla paylaş varlığını! Tüm suçluları bağışla! Üzme kimseyi. Ve gülümse bir kenarda, kimse görmeden!
Şarap,
bir ermiş gibi sarhoş eder bilgeyi. Yitirdiğimiz ve dilediğimiz gençliğimizi geri verir! Bir ateş seli gibi yakar ve
serinletir bizi...
Hüznümüzü dağıtır!
İşte bir başka
şafak! Yine açıyorum dünyanın penceresini! Acı çekiyorum, Yaratıcısına teşekkür edemediğimden! Güller ve dudaklar avutuyorlar beni. Bırak udunu sevgilim, bak kuşlar başladılar
şarkılarına!
A, cahil!
Kendini bilgin sanıyorsun! Soluğun kesilmiş geçmiş, gelecek arasında! İki sonsuz ortasına bir sınırtaşı dikmek ve oraya tünemek istiyordun değil mi? Vazgeç, otur bir ağacın altına, sana çaresizliğini unutturacak
bir şarap
küpüne yaslan!
Yeşil
çimenlik ortasında bir adaya benzeyen şu ağaç gölgesi... Ey yolcu, yaklaşma! Kal olduğun yerde!
Güneşle dönen bu gölgeyle aranda bir uçurum gizli belki de!