Yukarıda da belirtildiği gibi, otorite karşısında kayıtsızlık, kurumlara yönelik güvensizlik ve giderek yaygınlaşan bir nihilizm, tedavinin ne bireyi tatmin ettiği ne de sonuç olarak toplumsal düzeni güvence altına aldığı anlamına gelmektedir.
Çocuğun karşı çıkışını anlamak yerine, kimsenin tedavi tuzağından kurtulmamasını güvence altına almak üzere, çoçuğun yaşamı daha çok istila edilmektedir.