"Nasıl istersen Nastenka, nasıl istersen! Sevme konusuna gelince de seni yirmi senedir seven biri olsaydım, emin ol, şu anda sevmiş olduğum kadar sevemezdim."
"Uzat öyleyse elini bana." dedi. Uzattım. Elimi elleri arasına aldı ve:
"İşte öyküm, dinle..." dedi.
Gökyüzünün aydınlığına, yıldızların pırıltısına bir kez baktığınızda "Böylesine güzel bir gökyüzü altında gerçekten kötü insanlar, huysuz ve güvenilmez insanlar nasıl var olabilir?"