Daha yaygın olarak çocuk, istismarcı ebeveyni idealleştirir ve tüm öfkesini suçlu olmayan ebeveyne yöneltir. Kayıtsız olarak algıladığı kabahatsiz ebeveynden çok, ona sapık bir ilgi gösteren istismarcıya gerçekten daha kuvvetli bağlılık hissedebilir.
Failin amacı yalnızca ölüm korkusunu değil, yaşamasına izin verildiği için minnet de duymasını kurbanının aklına sokmaktır. Ev içi mağdurları ya da siyasi tutsaklar, çoğu kez öldürüleceklerine inandırılıp son anda bağışlandıkları olaylar anlatırlar. Kesin ölümün birkaç kere ertelenmesinden sonra mağdur, paradoksal olarak, faili kurtarıcı olarak görmeye başlayabilir.
Travmatik bir deneyimden sonra, tehlike her an geri dönebilirmiş gibi, insanın kendini koruma sisteminin sürekli teyakkuza geçtiği görülür. Psikolojik uyarılma azalmadan devam eder. Travma sonrası stres bozukluğunun ilk büyük semptomu olan bu aşırı uyarılma durumunda, travmatize insan kolaylıkla irkilir, küçük provokasyonlara asabi reaksiyon verir ve uykusu bozulur.