Enes
@Enesyag
Bazı insanlar sınavdır
Bazı sarılmalar şifa
Bazı günler
zaman dursun denecek kadar güzel
bazı günler çabuk geçsin denecek k
4 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Anneni kaybettiğinde, seni en çok seveni, seni daha iyi tanıyan, seni her şeyini bağışlayanı, korkularını ortadan kaldıranı, kaybolduğunda seni arayan kişiyi kaybedersin.
Anneni kaybettiğinde kimse sana soğukta ısınmanı hatırlatmayacak nede seni iki saatte bir arayıp hastayken daha iyi misin diye sormayacak ve yanlış yaptığında insanlar kızacak ve sen af dilemek zorunda kalacaksın çünkü senin acı karakterine sadece annen dayanabilir ve ben seni en kötü gününde bile sevdim.
Anneni kaybettiğinde, onu her Özel günde'de ve her doğum gününde özleyeceksin, ve başına her iyi bir şey geldiğinde, onunla konuşmak isteyeceksin ve sandalyesinin boş olduğunu ve bir daha asla senin yanında olmayacağını fark edeceksin.
Anneni kaybedince seni tanıyanlar olacak ama onun gibisi olmayacak seni seven çok olacak ama seni sevdiği gibi kendinden çok sevmeyecek
Anneni kaybettiğinde, dünya böyle olacak
biraz daha üzgün, daha garip, daha küçük ve sen de öylesin...
DÜNYA HALİ kapılarını açsın mezarında da onun kokusunu içime çektim dersin toprağa
Reklam
🤍Mutlu mu olmak istiyorsun?
Her söylenilene kulak asma,
Her söz veren sözünü tutar sanma,
🤍Herkesi kendin gibi bilme,
Kimseye hak ettiğinden fazla
değer verme, sürekli enerjini
emen, hayata negatif bakan
insanlarla yakın olma.
🤍Mecburen bu insanlarla
birlikte yaşamak zorundaysan
sınırları baştan çiz, affedecek
kadar olgun ol, ama tekrar
güvenecek kadar saf olma.
🤍"Mutlu olmak istiyorsanız
iradenizin dışındaki şeyler
yüzünden kaygılanmayı bırakın."💙
İnsan olmanın eğitimi yok,
keşke olsa
ne çok isterdim...
Her isteyen anne- baba olamasa keşke...
Her isteyen,
eline silahı alıp katletmese birilerini...
Her isteyen,
dilini terbiye etmeden konuşma hakkını sahip olmasa...
"Ne güzel olurdu dünya değil mi?"
" Biz istiyoruz "
diye olmuyor,
" biz söylüyoruz"
diye de olmasa.
"Keşkeleri" sıkça kullanmak zorunda kalmasak.
Soru işaretleri bir köşede beklemeden yerleşse aklımızın bir köşesine.
Acaba, diyebilmenin öngörülüğünü çizsek bir tarafına hayatın.
Şeker kamışlarından bir ev yapsak vicdanımıza da, çürümeye yüz tutmamış olsa kalplerimiz.
Söylediğimiz sözlerin arkasında durma gibi özelliğimiz de olsa, keşke.
Çok konuşanın değil, doğru olanın hakkını versek.
Kırıp dökmeden önce, kırılan şeyin bir daha eski işlevini görmeyeceğini gözardı etmesek.
Sonrada,
ben böyleyim, hep böyleydim de; dolduruşa geldik işte.
Ben aslında böyle demedim de,
Ellerim yanlışlıkla değdi klevyeye.
(Hadi canim sende)
Her kelimede yanlış bir ima
Elle tutulur bir söz bulamıyorsun, yüzde.
Bulsan da, başımı çevirdiğinde bir yalan öyle çoğalıyor ki ,
"kırk ağızda, kırk yama ile karınca duasına çıkıyor, bazılarımız..."
Kırlarda açan papatyaların, falını tutuyoruz barlarda.
PEMBE GÜLE BENZİYOR
Pembe güle benziyor
Amber kokar mis gibi
Gören eşi yok diyor
Yârim bana can gibi
Adı nâme dilimde
Çalınır hep telimde
Kokusu var gülümde
Yârim bana can gibi
Yanakları al aldır
Dilinde söz bir baldır
Kalbi aşktan bir daldır
Yârim bana can gibi
Aşka giden yönümdür
Bende solmaz gülümdür
O son nefes ömrümdür
Yarim bana can gibi
Okumanızı tavsiye ederim..
Hakim Bey
ben anlatayım en baştan;
Olay şöyle oldu insan çocukken, anasında babasında ne yoksa onu arıyor demek ki.
14-15 yaş çocuk yaşı bence.
Annem sürekli bir evi çekip çevirme telaşında.
Baba desen ne iş bulsa onun peşinde.
Kolay değil evde kaç nüfus onun eline bakıyor.
Yani evde a’federsin aşk yok
Hakim Bey..
Zaten daha yeni genç olmuşum,
kalbim her daim ağzım da,
televizyonda izliyorum dizileri,
nasıl da tutkulu aşklar, kıskançlıklar, vazgeçememeler.
Çocukmuşum daha ama kazınmış aklıma,
“ben aşık olup evleneceğim” dedim.
İstedim ki uyurken yüzüne keyifle bakayım,
bir bulgur bile pişse evde soframı özenerek kurayım.
Ben bunun a’federsin yeşil gözüne kandım Hakim Bey..
Yeşil böyle çayır çimen ormandır
ya hani;
ruhum kanatlanıp uçacak sandım.
Yeşile uzun bakılır, bıkılmaz sandım.
Çocuk da değildim artık ya işte
Reklam