Şair artık sağa sola bakmıyordu,titreşen kirli zemine dikmişti gözlerimi,içini yiyerek bir şeyler mırıldanmaya ,ulumaya başladı.
Evet ,şiirler...Otuz iki yaşında! Ne olacak bundan sonra ?Bundan sonra yılda birkaç şiir yazacak.Yaşlanana kadar mı? Evet ,yaşlanana kadar.Ne getirecek bu şiirler ona? Şöhret mi? Saçmalık! Bari kendini kandırma.Şöhret kötü şiirler yazan birini bulmaz asla .Neden kötüler ? Doğru ,doğru söyledi !" -Kendi kendine konuşurken acımasızdı Ryuhin.- "Yazdıklarımın tek kelimesine bile inanmıyorum!..."